vrijdag 22 december 2017

The end?

Sinds twee jaar ben ik fanatiek aan het tekenen. Ik probeer elke dag iets te creëren met het idee: meters maken, dan wordt het misschien nog eens wat. Sinds ik daar zo druk mee bezig ben merk ik dat de aandacht voor mijn blog verslapt. Ik hou Wilikditwel al elf jaar bij en zoals ik hier al schreef: het heeft me veel gebracht: het idee dat ik iets voor mijn blog wilde schrijven gaf me vaak net het zetje om erop uit te gaan en mijn drempelvrees te overwinnen en nieuwe dingen te ontdekken.
Maar onderhand heb ik het gevoel dat ik mezelf ga herhalen, alles is al eens langs geweest.
Misschien zal ik hier af en toe nog wat posten, misschien is het nu echt klaar.
Mocht je me missen, neem dan een kijkje in mijn archieven of maak een account aan op instagram en volg Wilikditwel daar.
Voor nu in elk geval: fijne feestdagen!

zondag 10 december 2017

Muziek

Zo ben je er nooit meer, zo ben je er twee avonden op rij. Ik was deze week twee keer in het Patronaat, donderdag voor Severin Bells en Sue the Night, mooie muziekavond hoewel Nana Adjoa die de eerste supportact was een beetje wegviel met haar wat kabbelende muziek. Severin Bells rockte als altijd en de stem van Sue vind ik prachtig maar de belichting die recht in je gezicht schijnt mag echt weg.
Gisteren trad Spinvis op in een (ongekend) muisstille uitverkochte grote zaal. Prachtige liedjes en muzikaal een topshow.

zondag 3 december 2017

Onder Hollandse helden

Frénk van der Linden vierde onlangs zijn 60e verjaardag met het boek Onder Hollandse Helden en met een bijpassende tentoonstelling in de Fundatie. Een mooi opgezette expo met schilderijen, foto's en beelden.
Hier zien we een foto  waarop van der Linden als broekie te gast is bij Joseph Luns, het interview zou zijn doorbraak betekenen. Verderop drentelt een heer op leeftijd in aanbidding om de schilderijen en beelden van Johan Cruijff. En leuk, bij Lennaert Nijgh hangt een portret van Saskia Minoli, uit mijn eigen Leidsebuurt.
Bij de tentoonstelling hoort een uitgebreide flyer met uitspraken over de geportretteerden van Frénk zelf.

zaterdag 2 december 2017

Hier tekent...

Floris Tilanus.
Volgens de aankondiging van Athenaeum Boekhandel zou hij zijn tekentafel achter de winkelruit opstellen en ik had daar een beeld bij van een tekenaar zittend in de etalage maar Floris zat gewoon buiten op zijn knieën op een groot vel papier te werken. Leuk om even mee te mogen kijken.

donderdag 30 november 2017

Petit paysan

Je bent een klein keuterboertje, je doet je hele leven al niks anders en je houdt van je koeien. En dan komt er een besmettelijke ziekte waardoor je veestapel afgemaakt zou moeten worden. Pierre overkomt het en hij kijkt niet machteloos toe maar grijpt zelf in. Helaas is de bureaucratie sterker.
Je vraagt je af hoe alles gefilmd is, was een zieke koe echt een zieke koe? De kadavers zijn in ieder geval wel echt, akelig genoeg. Regisseur Hubert Charuel heeft als boerenzoon zelf herinneringen aan de dreiging van de gekkekoeienziekte. Hij gebruikte zijn ouderlijk boerderij als locatie en familie en vrienden voor de bijrollen.
Mooie film over onmacht en verlies.

dinsdag 28 november 2017

InterTwined

Het Haarlems Sieraad Collectief bestaat 10 jaar en daarom exposeerden ze op verschillende plekken in Haarlem. In het Provinciehuis staat nu de tentoonstelling InterTwined waar een aantal zeer uiteenlopende objecten staan geëxposeerd. Houten maskers van Annemiek Steenhuis maar ook een blauw papieren collier van Floor Max en een ketting van groene blaadjes van Sylvia Blickman, erg fraai allemaal.
Van de hand van Bibi Smit, maar die hoort dan geloof ik weer niet bij het collectief deze fraaie installatie van glas.

donderdag 23 november 2017

Greaseman

Gisteren gezien in de Toneelschuur: Greaseman van Volksoperahuis, over de vervuiling die Shell achterliet op Curacao. De voorstelling werd voorafgegaan door een inleiding van Alex van Stipriaan die zo veel  interessants te vertellen had dat hij tot twee keer toe gemaand moest worden om te stoppen omdat de voorstelling begon. De voorstelling werd omlijst door fijne muziek van een bandje met een heuse steelpan (op zijn Engels...) en zang van Susan Malaika Bailey. De verhaallijn van de teruggevonden vader vond ik wat zwak maar verder was het een prettige voorstelling. En na afloop mochten we even de steelpan van dichtbij bekijken.

dinsdag 14 november 2017

Honolulu King

Ik las Honolulu King van Anne-Gine Goemans, een mooi boek. De 80-jarige Indische Hardy bestiert een toko in Haarlem. Hij heeft veel verdriet van de dementie van zijn geliefde vrouw Christina en droomt ervan om weer op te treden met zijn lang geleden succesvolle bandje Honolulu Kings. Als hij wil toetreden tot de vrijmetselarij komt er een geheim uit zijn verleden aan het licht. Door het onverwachte einde blijft het boek nog een tijdje nazingen.
In haar boek verweeft Goemans het alledaagse leven van Hardy en zijn kleindochter Synne met de geschiedenis van Nederlands Indië, de Bersiap en de bezetting van de Japanners op een hele natuurlijke manier. Een aanrader.

zaterdag 11 november 2017

Powermask

Een prachtige expositie in het Wereldmuseum in Rotterdam: Powermask. Modeontwerper Walter van Beirendonck maakte een keuze uit de collectie van het museum en combineerde dat met mode en hedendaagse kunst. Hij had zelf de hand in de vormgeving van de expositie, hij was er dagen zo niet maanden mee bezig, zo vertelde een medewerkster. En dat deed hij goed. De tentoonstelling is een feest voor het oog. Meteen in de eerste zaal knalt een zwarte muur je tegemoet die kunstenaar Brian Kenny voltekende met totemachtige figuren waarop van Beirendonck weer maskers plaatste. Op schermen zien we oude en nieuwe beelden van maskers, uit allerlei landen. Ook zeer inspirerend is de wand met oude foto's die Coco Fronsac met verf voorzag van kleurige maskers.

donderdag 9 november 2017

Het Natuurhistorisch

Ze hebben wel gevoel voor humor daar bij het Natuurmuseum in Rotterdam. De website vermeldt: Het Natuurhistorisch; een doodleuk museum. En dat is het ook! Er zijn eigenlijk voornamelijk opgezette dieren en botten en fossielen, maar het is erg leuk. Je kunt zo op je gemak prachtige vlinders bekijken, enge insecten en wilde dieren. Eén zaal heeft de titel: Uitslovers en daar staan dieren die een bijzondere prestatie leveren. Niet alleen de langste nek, maar ook de heetste scheet en de grootste gulzigaard. Grappig en informatief.
Verder is er het rariteitenkabinet van Dr. Deinse en een expo met de naam Pure Veerkracht over het aanpassingsvermogen van dieren in de stad. Beslist een aanrader dit museum!

dinsdag 7 november 2017

Kunsthal

Omdat we toch in Rotterdam waren gingen we meteen maar even naar de Kunsthal voor de toonstelling Kattenliefde. Een kleine tentoonstelling met meer of minder bekende kattenwerken zoals schilderijen van Henriëtte Ronner-Knip en oude affiches waarin katten een rol spelen (le Chat Noir). De expositie is erg leuk aangekleed, je ziet katten bovenop de wanden zitten en er is zelfs een heus kattenluikje op mensengrootte. In een grote zaal die helemaal is aangekleed als een speelparadijs voor katten, kun je filmpjes kijken zoals we ze kennen van youtube, verslavend leuk.
Op een andere verdieping zagen we schilderijen van Koen Vermeule. Toen ik een foto van deze tentoonstelling zag wist ik niet zeker of het om foto's of schilderijen ging. Het zijn dus schilderijen, vaak manshoog en vlot geschilderd maar met een bijna fotografische uitstraling. Erg sfeervol.
Verder zagen we nog een expositie van stewardessenpakjes. Echt iets voor de liefhebber en verrassend gevarieerd.
Toen snel weer naar buiten want het was Vriendendag in de Kunsthal en daardoor extra druk.

zondag 5 november 2017

Severin Bells

Ja hoor, het bejaardenfanclubje was weer paraat gisteren. Deze keer in Rotown waar lievelingsbandje Severin Bells optrad vanwege de popronde. Was weer een mooi optreden.

vrijdag 3 november 2017

Kunstlijn

Vandaag vast een rondje Kunstlijn gedaan. In de refter hing al een leuke tentoonstelling van portretten, onder andere koppen van driedimensionaal draadwerk van Michèle Baudet. Erg mooi vond ik de portretten van Helma Pantus, niet eens heel fijntjes geschilderd maar wel met een fotografische uitstraling. Zoals het niet flatteuze maar wel erg energieke portret van Agnes Jongerius.

maandag 30 oktober 2017

Uncle Sue

De tekening is gemaakt toen de band nog even wachtte op het publiek en lijkt het wel een suffe vergadering op kantoor maar hun optreden was swingend en funky. Uncle Sue heet de band en ze traden gisteren op tijdens de onvolprezen Badkamergalm in het Badhuis.

zaterdag 28 oktober 2017

Take me to the church

Gisteren in de Fonteinkerk het eerste optreden gezien van het Take me to the Church festival. Burgemeester Wienen greep zijn kans om ons  als historicus wat uitleg te geven over 500 jaar reformatie en opende daarmee het festival. Daarna trad Yorick van Norden op samen met strijkers, blazers en een gitarist. Alles erg aangenaam met de prettige liedjes van Yorick die ook op  smakelijke wijze vertelde over de 'soap' rond zijn liedje dat (niet) op het carillon van de Grote Markt gespeeld zou worden.

vrijdag 27 oktober 2017

Popronde

Je komt nog eens ergens als je aan de Popronde meedoet. Nadat ze een paar weken geleden optraden in een poffertjeskraam stonden de jongens van Severin Bells gisteren in platenzaak Plato in Leiden.
Weer een lekker pittig optreden. De kraakjes in het filmpje komen van mijn telefoon.

donderdag 19 oktober 2017

Sieb Posthuma

Zó leuk, de expositie van Sieb Posthuma in Teylers Museum. Vooral de collages, die bijna driedimensionaal zijn door het dikke papier, fijne geestige plaatjes. Een uit contactadvertenties geknipt verliefd stelletje of echte pleisters op de mond geplakt van drie mannen met het woord Trouw op de hoeden geschreven. De tentoonstelling lijkt al een voorbode te zijn op zijn zelfgekozen dood met platen van een kind vastgebonden aan een boom of een keten van aan elkaar gebonden mensen. Maar misschien is dat de blik achteraf, de meeste prenten zijn vrolijk, kleurig en grappig.

dinsdag 17 oktober 2017

Uit de mode

De laatste jaren maken modetentoonstellingen een enorme opmars. In het Centraal Museum in Utrecht staat momenteel de expo Uit de mode, een greep uit de enorme collectie van het museum. 100 Jaar geleden werd hier de eerste modeconservator aangenomen, jonkvrouw Carla de Jonge die flink aanpakte. Uit deze collectie worden stukken getoond in combinatie met hedendaagse mode. De overeenkomst is soms frappant.
Interessant is de afdeling met aanstormend talent, hier zijn onder andere tweedimensionale truien en jacks van strijkkralen te zien, origineel!
Mooie tentoonstelling en fraai geëxposeerd.
Nog maar tot 22 oktober te zien dus fluks naar Utrecht...

zondag 15 oktober 2017

Britt Dorenbosch

Wat een leuke kleurige, ik zou bijna zeggen ferme schilderijen maakt Britt Dorenbosch. Ze schildert alledaagse voorwerpen die haar herinneren aan haar jeugd of aan thuis. Een vloerkleed, oude kleding, een stapel albums of een sok op een kleedje, het is vaak textiel dat ze schildert. Alles ziet er even aangenaam uit. Sommige schilderijen toont ze liggend omdat het originele object ook ligt.
Te zien in het Centraal Museum in Utrecht.

zaterdag 14 oktober 2017

Hans Klok

Nou, het was precies zoals ik verwacht had, de show van Hans Klok: House of Horror gisterenavond. Veel gezwaai met capes, sprietdunne assistentes met wapperende haren en tandpastawitte lach en duizend varianten op de doorzaag-, verwissel- en verkleedtruc. Kortom, spectaculair dus. Je zit er met je neus op en je ziet zo'n tien man uit dezelfde kleine zwarte doos stappen en je snapt er niets van. Melk verandert in papiersnippers en andersom. Een geboeide assistente die in minder dan één seconden ineens, nog steeds in de touwen, een colbertje aanheeft van een man uit de zaal. Klok zelf, die in een kist stapt en twee seconden later achter in de zaal opduikt. Enfin, je zou de trucs zelf nog wel kunnen verklaren met wat fantasie maar de snelheid waarmee alles gaat is verbijsterend. Toppunt was de gloeilamp die even bijna over onze hoofden door de zaal zweefde. 'Watch it, don't touch it', waarschuwde Hans. Daarin zat waarschijnlijk de clou maar die moet ik nog even uitknobbelen. De show was verder gelardeerd met circusachtige hoelahoep en diaboloacts, nou ja, het was echt een show dus. Leuk om eens mee te maken. Maar het mooiste was de grijns van Klok zelf, bij het applaus aan het eind van de avond. Als een kleine schooljongen die heel blij en trots is dat alles weer is gelukt.