Rondje Haarlem

Een rondje Haarlem fietsen en dan neerstrijken in dit café.

Katzenjammer

Deze keer een bomvolle kleine zaal gisteren in het Patronaat. Katzenjammer trad op, een Noorse band die hier ook al op bevrijdingspop was en toen al vele fans heeft gemaakt zo te zien. De vier dames zien er een beetje uit als stripfiguurtjes en zijn allemaal even muzikaal, volgens mij spelen ze allemáál gitaar, ukelele, piano èn accordeon. Ze wisselen voortdurend van plaats en kunnen ook allemaal even goed zingen. Fris, vrolijk en swingend, van drankliedjes tot charlestonachtige muziek. Er werd zelfs even Schipper mag ik over varen gezongen, heel charmant, als antwoord op de meiden van La Gaité, die in het voorprogramma een Noors liedje zongen.
Om een idee te krijgen van de sfeer, ik vond al een filmpje van dit concert op youtube, klik hier.

Slavic Soul Party

Balkanmuziek met veel koperblazers, dat vraagt om een dansvloer. En daar was ruimte voor want de kleine zaal van het Patronaat was gisteren lang niet vol. Frontman Matt Moran van Slavic Soul Party doet zijn best om er een feestje van te maken en daalt af en toe voorzichtig met zijn grote trom van het trapje af de zaal in. De weelderige zangeres die bij enkele nummer optreedt zorgt wel voor het echte balkangeluid, maar legt de dansers gelijk weer stil, een beetje jammer, maar daarna gaat de avond weer swingend verder. De dames van het Haarlems straatorkest maken er een feestje van voor hun muzikale collega’s en zwieren lustig rond. Als toegift komt de hele band nog even de zaal in om het laatste nummer te spelen en dan kan het schotsgerokte meisje uit het publiek nog even rokkentil doen met de grote Schotse tubaspeler.

Bubbles and Bangs

Geen varkensoortjes deze keer, maar twee schoenleesten draagt ze bij wijze van oren op haar hoofd. Ik heb het over Erika Stucky, gisteren in het Bimhuis. Daar bracht ze het programma Bubbles and Bangs net als vorig jaar in Rotterdam, maar allemaal weer net even anders. Het is geen straf om haar hetzelfde te zien spelen, want ze zingt fantastisch en is een geweldig performer. Klassiekers van Donovan en Eminem komen voorbij met de onvervalste Stuckytwist. Daarnaast vertelt ze verhaaltjes over haar belevenissen en toont haar bizarre filmpjes. Ze staat volkomen relaxed voor de zaal en maakt zelfs muziek met haar oorbellen. Plus de inbreng van de geweldige (in meer opzichten) tubaspeler Jon Sass en de kleine vindingrijke drummer Lucas Niggli (hij trommelde zelfs met van die grote peulen!) maakte dit weer tot een fantastisch concert.

Aan het hof

We kwamen vlot de Hermitage in, geen ellenlange wachtrijen meer (dat dachten we, tot we weer buiten kwamen). Heel Nederland is al geweest om de jurken, uniformen en schilderijen te bekijken die ons een idee gaven van het leven aan het hof. De baljurken waren werkelijk schitterend, versierd met kraaltjes, parels en pailletten, kant, een ellenlange sleep, en alles geborduurd, prachtig. Helaas mocht je er geen foto’s maken.
Het museum (voorheen Diaconie Oude Vrouwen Huys, later de Amstelhof) is trendy opgeknapt, van het oude gebouw was weinig meer te zien. Alleen de oude keuken was in ere hersteld. Daar kon je via schimmen op de muur een gesprek opvangen in sappig Amsterdams, grappig gedaan.
Mocht je er nog heen willen dan is de museumnacht wel een tip (7 november). Dan zal ook Dolly Bellefleur (voor deze gelegenheid kunsthysterica) een rondleiding geven.

De foto is van Joost van den Broek.

Monumenten

Klein maar smaakvol, dat is de nieuwste expositie van het Historisch Museum: Help, een monument. Heldere foto's, filmpjes, voorwerpen en duidelijke tekst en uitleg geven een beeld van monumenten in Haarlem. Hier vindt u info over de Bavo's, Elswout en het Hodshonhuis. Ook laten enkele trotse monumentenbezitters hun woning van binnen zien.
Leuke tentoonstelling om even aan te doen.

Catwalk

Galerie 37 Spaarnestad organiseerde vandaag weer een catwalk met mode van aanstormend Vlaams talent. Deze keer niet in de tuin van het Frans Hals museum, zoals vorig jaar, maar in de Philharmonie. De kleding was weer erg ondraagbaar kunstzinnig, en varieerde van een rokje als een tafeltje met groente tot een opvallende metalen hoekige creatie van blinkend blik. De accessoires varieerden van tamelijk futuristische brillen tot een gehaakte kip als hoed.
Ruim een uur lang liepen de meisjes rond. Op hun torenhoge hakken met wiebelige dunne beentjes schreden ze niet alleen in de foyer rond, maar gebruikten ook de trappen, de lift en de kleine zaal, dus mogelijkheden genoeg om ze goed te bekijken. (Geen van de modellen kwam ten val, ik vind het knap).
Leuk trouwens dat de muzikanten (IH8-Camera) die de show begeleidden op allerlei verschillende plekken in de zaal stonden, dwars door het publiek heen.

Landjepik

Op dit stukje land aan de Kinderhuissingel hebben de mannen van Hout en Plantsoenen zich al een flinke tijd niet laten zien. Dus, pik een stukje land in en zaai er je eigen zonnebloemen.
Goed zo!

Alleen maar nette mensen

Aan de namen kun je het al zien: David en Naomi zijn Joods en bewegen zich in totaal andere kringen dan Delano en Tyrell. Toch valt David erg op donkere vrouwen. Hoe groter en dikker, hoe beter. Omdat hij met zijn donkere uiterlijk bovendien vaak wordt aangezien voor een Marokkaan twijfelt hij nogal aan zijn identiteit.
Dit boek van Robert Vuijsje heeft destijds heel wat stof doen opwaaien, het zou discriminerend zijn naar donkere vrouwen. Ik vind dat niet, de hoofdpersoon kijkt net zo beschouwend naar hen als naar de 'nette mensen' in zijn eigen buurt, Oud-Zuid. En passant geeft hij een beeld hoe verschillende bevolkingsgroepen elkaar zien, iedereen doet eigenlijk hetzelfde, deelt mensen in vakjes in en heeft daar een mening over. Intrigerend dat heel verschillende culturen dicht naast elkaar leven zonder enige behoefte zich te mengen. Alleen maar nette mensen is een sterk en eigentijds debuut.

Het hoge Noorden

Omdat we niet voor één expositie helemaal naar het Noorden wilden afreizen (je bent sneller in Düsseldorf dan in Groningen) maakten we er een weekendje van. Zo konden we ook de jugendstil van Groningen eens goed bekijken. Er zijn heel wat fraaie huizen en geveltableaus maar de gevel van Nieuwsblad van het Noorden is ongetwijfeld de meest spectaculaire.

Daarna door naar het Groninger Museum waar piepschuim beelden van Folkert de Jong tentoongesteld waren. Omdat overal nadrukkelijk bijstond dat je de beelden niet mocht aanraken omdat ze erg fragiel waren kreeg ik daar juist steeds meer zin in. Er liepen opvallend veel suppoosten rond…
Het museum is lekker kleurig en fleurig, iets wat zich helaas niet doorzette als je naar buiten keek. Jammer voor de hardlopers van de 4 mijl van Groningen waar we later in verzeild raakten.
Maar ondanks het wisselvallige weer is Groningen wel een treinreisje waard.