Kunsthal

Omdat we toch in Rotterdam waren gingen we meteen maar even naar de Kunsthal voor de toonstelling Kattenliefde. Een kleine tentoonstelling met meer of minder bekende kattenwerken zoals schilderijen van Henriëtte Ronner-Knip en oude affiches waarin katten een rol spelen (le Chat Noir). De expositie is erg leuk aangekleed, je ziet katten bovenop de wanden zitten en er is zelfs een heus kattenluikje op mensengrootte. In een grote zaal die helemaal is aangekleed als een speelparadijs voor katten, kun je filmpjes kijken zoals we ze kennen van youtube, verslavend leuk.
Op een andere verdieping zagen we schilderijen van Koen Vermeule. Toen ik een foto van deze tentoonstelling zag wist ik niet zeker of het om foto's of schilderijen ging. Het zijn dus schilderijen, vaak manshoog en vlot geschilderd maar met een bijna fotografische uitstraling. Erg sfeervol.
Verder zagen we nog een expositie van stewardessenpakjes. Echt iets voor de liefhebber en verrassend gevarieerd.
Toen snel weer naar buiten want het was Vriendendag in de Kunsthal en daardoor extra druk.

Severin Bells

Ja hoor, het bejaardenfanclubje was weer paraat gisteren. Deze keer in Rotown waar lievelingsbandje Severin Bells optrad vanwege de popronde. Was weer een mooi optreden.

Kunstlijn

Vandaag vast een rondje Kunstlijn gedaan. In de refter hing al een leuke tentoonstelling van portretten, onder andere koppen van driedimensionaal draadwerk van Michèle Baudet. Erg mooi vond ik de portretten van Helma Pantus, niet eens heel fijntjes geschilderd maar wel met een fotografische uitstraling. Zoals het niet flatteuze maar wel erg energieke portret van Agnes Jongerius.

Uncle Sue

De tekening is gemaakt toen de band nog even wachtte op het publiek en lijkt het wel een suffe vergadering op kantoor maar hun optreden was swingend en funky. Uncle Sue heet de band en ze traden gisteren op tijdens de onvolprezen Badkamergalm in het Badhuis.

Take me to the church

Gisteren in de Fonteinkerk het eerste optreden gezien van het Take me to the Church festival. Burgemeester Wienen greep zijn kans om ons  als historicus wat uitleg te geven over 500 jaar reformatie en opende daarmee het festival. Daarna trad Yorick van Norden op samen met strijkers, blazers en een gitarist. Alles erg aangenaam met de prettige liedjes van Yorick die ook op  smakelijke wijze vertelde over de 'soap' rond zijn liedje dat (niet) op het carillon van de Grote Markt gespeeld zou worden.

Popronde

Je komt nog eens ergens als je aan de Popronde meedoet. Nadat ze een paar weken geleden optraden in een poffertjeskraam stonden de jongens van Severin Bells gisteren in platenzaak Plato in Leiden.
Weer een lekker pittig optreden. De kraakjes in het filmpje komen van mijn telefoon.

Sieb Posthuma

Zó leuk, de expositie van Sieb Posthuma in Teylers Museum. Vooral de collages, die bijna driedimensionaal zijn door het dikke papier, fijne geestige plaatjes. Een uit contactadvertenties geknipt verliefd stelletje of echte pleisters op de mond geplakt van drie mannen met het woord Trouw op de hoeden geschreven. De tentoonstelling lijkt al een voorbode te zijn op zijn zelfgekozen dood met platen van een kind vastgebonden aan een boom of een keten van aan elkaar gebonden mensen. Maar misschien is dat de blik achteraf, de meeste prenten zijn vrolijk, kleurig en grappig.

Uit de mode

De laatste jaren maken modetentoonstellingen een enorme opmars. In het Centraal Museum in Utrecht staat momenteel de expo Uit de mode, een greep uit de enorme collectie van het museum. 100 Jaar geleden werd hier de eerste modeconservator aangenomen, jonkvrouw Carla de Jonge die flink aanpakte. Uit deze collectie worden stukken getoond in combinatie met hedendaagse mode. De overeenkomst is soms frappant.
Interessant is de afdeling met aanstormend talent, hier zijn onder andere tweedimensionale truien en jacks van strijkkralen te zien, origineel!
Mooie tentoonstelling en fraai geëxposeerd.
Nog maar tot 22 oktober te zien dus fluks naar Utrecht...

Britt Dorenbosch

Wat een leuke kleurige, ik zou bijna zeggen ferme schilderijen maakt Britt Dorenbosch. Ze schildert alledaagse voorwerpen die haar herinneren aan haar jeugd of aan thuis. Een vloerkleed, oude kleding, een stapel albums of een sok op een kleedje, het is vaak textiel dat ze schildert. Alles ziet er even aangenaam uit. Sommige schilderijen toont ze liggend omdat het originele object ook ligt.
Te zien in het Centraal Museum in Utrecht.

Hans Klok

Nou, het was precies zoals ik verwacht had, de show van Hans Klok: House of Horror gisterenavond. Veel gezwaai met capes, sprietdunne assistentes met wapperende haren en tandpastawitte lach en duizend varianten op de doorzaag-, verwissel- en verkleedtruc. Kortom, spectaculair dus. Je zit er met je neus op en je ziet zo'n tien man uit dezelfde kleine zwarte doos stappen en je snapt er niets van. Melk verandert in papiersnippers en andersom. Een geboeide assistente die in minder dan één seconden ineens, nog steeds in de touwen, een colbertje aanheeft van een man uit de zaal. Klok zelf, die in een kist stapt en twee seconden later achter in de zaal opduikt. Enfin, je zou de trucs zelf nog wel kunnen verklaren met wat fantasie maar de snelheid waarmee alles gaat is verbijsterend. Toppunt was de gloeilamp die even bijna over onze hoofden door de zaal zweefde. 'Watch it, don't touch it', waarschuwde Hans. Daarin zat waarschijnlijk de clou maar die moet ik nog even uitknobbelen. De show was verder gelardeerd met circusachtige hoelahoep en diaboloacts, nou ja, het was echt een show dus. Leuk om eens mee te maken. Maar het mooiste was de grijns van Klok zelf, bij het applaus aan het eind van de avond. Als een kleine schooljongen die heel blij en trots is dat alles weer is gelukt.