donderdag 22 juni 2017

Stokrozen

Het is werkelijk een plaatje, dit muurtje met stokrozen. Allemaal spontaan opgekomen, resultaat van géén onkruid wieden! Gezien in de Prins Hendrikstraat, hoek Wilhelminastraat.

woensdag 21 juni 2017

ZomerExpo 2017

De ZomerExpo van dit jaar, waaraan jong en oud, rijp en groen mee kon doen heeft als thema water. De tentoonstelling staat in de Fundatie in Zwolle en is weer van een enorme diversiteit. Erg leuk om te zien hoe de kunstenaars zich hebben laten inspireren door het thema. Bij binnenkomst stuit je meteen op een regenjas die overal plooien heeft die juist bedoeld lijken om het water op te vangen. Aan de achterkant van de jas staat dan ook een van hetzelfde materiaal gemaakt emmertje, geestig.
Er hangen veel foto's waar dat ene portret van een zwemster opviel door de grote rode ogen (Remke Spijkers).
Een prachtig papierwerk is een groot vel met allerlei golvende vouwen van Mathilde van Wijnen.
Grappig is het portret van een vrouw met krullers in haar haren (Willy van der Beek). Het werd meteen een gespreksonderwerp tussen een groepje toeschouwsters.
Erg sfeervol vond ik Natte ochtend, een werk van Evert Schellens. Je ziet een natgeregend fietspad naast een bushalte, in de verte rijdt een fiets weg.
En als laatste noem ik nog het levensechte beeldje van een vrouwtje in badpak met een waterijsje in haar hand (Miriam Meulepas), aandoenlijk mooi.
ZomerExpo 2017 staat nog tot 20 augustus, de moeite waard.
.

maandag 19 juni 2017

Houtfestival

De muziek is deze keer eigenlijk nogal langs me heen gegaan, maar toch had ik een reuze plezierige middag op het Houtfestival. Mooi weer, een schaduwplekje onder de bomen, wijntje erbij en af en toe een oude vriendin of bekende die kwam bijkletsen. En mijn schetsboek natuurlijk want de modellen zaten voor mijn neus. Volgens mij hadden die ook allemaal een prettige dag alhoewel je dat op de tekeningen misschien niet terugziet ...

zaterdag 17 juni 2017

Dag van de Architectuur 2017

Marjolein van Eig ontwierp het brugwachtershuisje dat bij de Melkbrug staat. Het huisje was vandaag te bezichtigen omdat het Dag van de Architectuur was. Het huisje is maar klein dus veel tijd kostte het niet maar het was toch wel heel leuk om even in de schoenen van de brugwachter te mogen staan.
Maarten Busker, die min of meer het voortouw had genomen met het initiatief tot de bouw introduceerde Marjolein. Ze vertelde dat de verkiezing van haar huisje (voor de voorgeschiedenis klik hier) haar de stap heeft doen zetten om als zelfstandig architect te gaan werken. Het huisje moest hufterproof worden, reden voor Marjolein om de gevel uit te voeren in in- en uitspringende bakstenen, daar kun je geen mooie graffity op maken. Ze koos ook voor baksteen omdat het dan mooi aansloot op de bestrating. Omdat  ze aan allerlei maten gebonden was koos ze ervoor om de werkruimte boven te maken. Zo heeft de brugwachter een goed zicht op beiden zijden naar het Spaarne. Niettemin is het bedieningspaneel van de Melkbrug toch buiten geplaatst, zo heb je meer contact met het publiek. Dat dat handig was bleek wel meteen toen de brug open ging, de brugwachtster kon een niet oplettende mevrouw even waarschuwen dat de boom naar beneden ging.
Het dak van het huisje is afgewerkt met leisteen, aan de zuidzijde afgewisseld met leien waarin zonnecellen verwerkt zitten. De goot is heel subtiel in dat dak weggewerkt en de afvoerpijp loost meteen op het Spaarne zodat het riool niet onnodig belast wordt. Het huisje is binnen inderdaad piepklein maar heel praktisch ingericht. Mocht het niet  meer in gebruik zijn dan kan er een vakantiehuisje worden gerealiseerd, slim. Als finishing touch is het huisje versierd met een haan en een hond waar 's avonds subtiel licht doorheen valt. Deze dieren waren vroeger symbolen van energie en waakzaamheid, een verwijzing naar het transformatordeel onder het huisje.

vrijdag 16 juni 2017

Broers

In de film Broers zien we de jongste broer, Lukas, enorm opkijken naar zijn oudere broer Alexander. Alex is roekeloos, leeft graag op het randje en is bij veel mensen populair. Luuk is veel schuchterder maar wordt toch meegesleept als Alex onverwacht de benen neemt en naar Frankrijk vertrekt. Luuk blijft zijn broer bewonderen maar als die dan zelfs zijn vriendinnetje afpakt wordt het Luuk teveel en hij gaat weer naar huis. Het enige mobieltje dat we in de hele film zien (heel apart in een film die in deze tijd speelt) brengt slecht nieuws en Luuk keert weer terug naar Frankrijk.
Een bijzondere film door het onderwerp, dat toch heel alledaags is maar eigenlijk niet zo vaak een thema is in films. Mooie beelden, niet in het minst door de fotogenieke Luuk gespeeld door Jonas Smulders.

zondag 11 juni 2017

Wijze les

'Altijd blijven lachen' staat er met grote witte letters geschreven op deze spoorbrug in Deventer. Misschien een boodschap van de NS die ons vandaag twee maal extra liet overstappen toen we terugkeerden van ons weekendje daar?

vrijdag 9 juni 2017

Sams Wijsje

Na eerdere versies in andere steden was er nu ook in Haarlem een 'Wijsje'. Sams Wijsje wel te verstaan, waarbij Sam staat voor de drie voorletters van de dames die het organiseerden. Het idee is om op verschillende plekken in de binnenstad een voorstelling in de ruimste zin van het woord bij te wonen. Dus liepen we gisteren achter de man met de vlag aan die ons naar interessante plekjes leidde. Achter de schermen van de oude V & D zagen we een dansvoorstelling en in het voorleeskeldertje van de bieb vertelde een jongeman over techno en dancemuziek. Je moet ervan houden maar de echte lieffhebbers mochten ook zelf aan de knoppen zitten. Vervolgens ontving straatpastor Joris Obdam ons in Stem in de Stad waar we in de kelderkapel getrakteerd werden op soefimuziek. Sfeervol en passend in de ruimte. Op een volgende locatie zong Marta Rosa voor ons. Ze heeft een mooie stem en werkte met een loop waardoor het geluid wat voller werd. Als laatste waren we te gast bij Hein Bierman waar een vrolijk trio de bank had veroverd. Ze heten Pinata en speelden vrolijke Latijns Amerikaanse muziek. De afterparty was in het Patronaat waar de grote broer van Pinata optrad, een feestelijk slot. Leuk initiatief dit Sams Wijsje, heel gevarieerd en als geheel prima geslaagd.

dinsdag 6 juni 2017

Karavaan (2)

Het festivalterrein van de Karavaan in Alkmaar zag er erg leuk uit. Een vrolijke fontein van badeendjes, een uitkijkpost waarin kinderen naar boven klommen en een plek waar lege drinkpakken werden verwerkt tot manden en zittingen van krukjes en strandstoelen, een erg vrolijk gezicht. Zelfs de parasol was van drinkpakken gemaakt.
Maar het pronkstuk vond ik de Gedachtentafel. Een prachtig gedekte tafel, compleet met een languit liggend speenvarken. Elk couvert was anders aangekleed, allemaal in de sfeer van de (denkbeeldige) gast. Via een koptelefoon konden we de verhalen horen van deze gasten. Bij een bord gemaakt van onderdelen uit uurwerken mijmerde een man over tijd.
Maakster Ola Szostak
vertelde dat de teksten zijn opgetekend naar ware verhalen en dat bijvoorbeeld het verhaal van een anorexiapatiënt nogal eens wat emoties losmaakt. De aankleding van de tafel was fantastisch, je ontdekte steeds meer details, grappig en fantasievol.

maandag 5 juni 2017

Karavaan

We deden gisteren het Retourtje Schermer, een fietsexpeditie, onderdeel van het Karavaanfestival dat zich in de Kop van Noord-Holland afspeelt. Een verrassende tocht waarbij we liggend in het gras luisterden naar de verhalen van grutto's, kunstwerk The Universe bekeken (een bol in het weidse landschap waarin je zou kunnen logeren) en de voorstelling Hellend Vlak zagen. Deze voorstelling speelde zich af op het dak van een huis dat in het water stond, geïnspireerd op de stijgende zeespiegel. Heel bijzonder om vier mensen op een rood pannendak te zien balanceren, één zelfs op hoge hakken. Af en toe vaarde er een plezierbootje langs waarvan de passagiers vrolijk naar ons zwaaiden, zonder respons. Als afsluiting was er een prima maaltijd op het festivalterrein Doelenveld.
Een erg verrassende middag, heerlijk fietsweer en leuk om iets van de omgeving van Alkmaar te zien (wat ben je snel in de polder, en wat veel molens!).

zaterdag 3 juni 2017

RIP2016live

Dat niemand ooit eerder op het idee kwam zou je bijna zeggen: een muziekavond met nummers van in het voorgaande jaar overleden muzikanten. Het concert RIP2016live gisteren in het Patronaat was veel leuker dan ik had verwacht.
De avond opende met de opwindende klanken van Emerson, Lake & Palmer die mijn generatie zo goed kent van de plaat en stoomde zo de hele avond door. Een klassieker als Waarheen, waarvoor werd door Mrs Einstein vertolkt als een soort polonaise, en Bob Fosko mocht Michel Delpeche eren 'omdat ik een huis in Frankrijk heb'. Yorick van Norden zong het prachtige A day in the live van de Beatles (producer George Martin overleed in 2016). Het nummer is al 50 jaar oud en ineens realiseer je je dat je zelf ook alweer aardig wat jaartjes ouder bent. Een ander prachtig nummer was het Amsterdam Huilt van Zwarte Riek dat Beatrice van der Poel zong, ontroerend. Mindel Koning en Bob Fosko brachten een vrolijke noot met Kijk eens in de poppetjes van mijn ogen van Annie de Reuver (foto). Verder moet ik nog even Maarten Veldhuis noemen die Leon Russell eerde met The letter en ook nog een nummer van Leonard Cohen speelde. Vanity Six kwam nog langs, Prince, David Bowie, zelfs Johan Cruijff met het nummer Oei,oei, oei, enfin, het werd een dolle avond, zo één in de trant van de I love... reeks en echt iets om te herhalen. En dat gaat ook gebeuren, het wordt een traditie belooft het Patronaat. Dus voortaan kun je je verheugen als er een artiest overlijdt.

woensdag 31 mei 2017

Zwartwaterkoorts

Dit weekend heb ik Zwartwaterkoorts van Rascha Peper van mijn herleesplankje gepakt en ik was weer helemaal geboeid. Het boek telt verschillende verhalen en de personen in die verhalen raken op de één of andere (soms verrassende) manier aan elkaar. In het titelverhaal zorgt de bejaarde Vincent Stutijn niet alleen voor zijn volièrevogels maar ook voor de Amsterdamse stadsreigers. Hij is wat mensenschuw maar een ontmoeting met een oude vriend kan hij niet ontlopen. Hierdoor komt het oude probleem weer bovendrijven of deze vriend nu wel of  niet iets heeft gehad met Vincents vrouw. Een verhaal met een heel verrassend einde. Rascha Peper schrijft altijd zorgvuldig en precies, aan elke zin is aandacht besteed. Ook verdiept ze zich in onderwerpen waar je zelf niet veel vanaf weet, in dit boek bijvoorbeeld vogels en antiquarische boeken, zodat je steeds een nieuwe wereld betreedt.

zondag 28 mei 2017

Grootste band van Nederland

Oud of jong, rijp of groen, dit was dé dag om je 15 minutes of fame te pakken. Iedereen kon meedoen in de Grootste Band van Nederland, de recordpoging die vandaag gedaan werd op het terrein achter de Lichtfabriek. Een band met 600 spelers moest het worden. Ik heb geen idee of het gelukt is, maar iedereen die meedeed had zo te zien een topmiddag.

zaterdag 27 mei 2017

Humor (2)

De vervolgexpositie op de expo Humor in de Hallen is ook heel aardig. Hert meeste getoonde werk is een persiflage op bestaande kunst: een vitrine met variaties op de Mona Lisa, de Donald Duck en Suske en Wiske die schilders in hun verhalen verwerken maar ook zes werken van Gerrit van Dijk die varieert op zes bekende kunstenaars (zie foto). Van zijn hand is ook het wervelende tekenfilmpje Frieze Frame dat op heel speelse wijze het ene schilderij in het andere laat overlopen.
Een kunstenaar die ik miste is Piet Zwaanswijk, is hij niet bekend genoeg? Wel absurd genoeg lijkt me. Enfin, mijn kwartetspel is compleet. Trouwens ook nog een compliment voor de mooie uitgebreide (gratis) catalogus.

donderdag 25 mei 2017

Humor

Een origineel  onderwerp voor de zomerexpo in de Hallen: Humor: 101 jaar lachen om kunst. De tentoonstelling begint met werk van Dada, de ontregelende kunstenaarsgroep uit de vorige eeuw. Een 'beeld' van Johnny Woodhouse, met als accordeon zijn bef en zijn knopen. Her en der in het gebouw zijn strips van Herr Seele op de muur geschilderd en er is veel werk te zien van Wim T. Schippers. Onbedoeld hilarisch is het commentaar bij het filmpje dat vertelt over het leeggieten van een limonadeflesje in de zee en het voertuig vol met papierproppen (van de hand van Willem de Ridder) dat door Amsterdam trok. Verder hangen er werken van Teun Hocks, Joost Swarte en een briljante dansende pop, 'Dancing white man' van Leonard van Munster.
De tentoonstelling is gelieerd aan het Frans Hals Museum. Een leuke marketing truc is het verzamelen van kwartetplaatjes die her en der in de expositie liggen. Om je kwartetspel compleet ter krijgen moet je ook even naar het Frans Hals Museum waar de expositie verder gaat.
Nog de hele zomer te zien, humor om te lachen...

zondag 21 mei 2017

Handsome Harry

Door het mooie weer was het deze keer niet zo druk in het Badhuis, maar wie er wel was heeft een mooi concert gezien van Handsome Harry and the Hummingbirds. Deze band trad hier al eerder op, toen nog met zanger NilsVerkooijen (klik hier). Met de nieuwe zanger klonken de liedjes ook weer prima, mooie stemmen en instrumenten als mandoline, ukelele, banjo en wasbord, sfeervol en aangenaam. Om de middag goed af te sluiten was daar weer een maaltijd, couscous en harirasoep gekookt door de vrijwilligers, heerlijk!

donderdag 18 mei 2017

Circus

Het Zandvoorts Museum heeft op dit moment een expositie over het circus. Ondanks dat het een kleine expositie is is het smaakvol ingericht en best nog wel informatief. Zo weet ik nu dat clowns niet diegenen zijn met de rode neus, nee,dat zijn de Augusten. Een clown heeft een witgeschminkt gezicht. En dat je zoveel medewerkers in een soort uniformjasje ziet rondlopen komt omdat de eerste circusdirecteur een legerofficier te paard was voordat hij 250 jaar geleden het eerste circus stichtte.

dinsdag 16 mei 2017

Juttersmuseum

Het ziet eruit alsof het in de jaren tachtig is geopend en dat er daarna nooit meer is afgestoft maar toch is het een sympathiek museum, het Juttersmuseum in Zandvoort. Dwalend tussen de vitrines vol met juttersvondsten leer je en passant ook nog iets over de verschillende soorten zand en waarom het natte strand altijd ribbelig is als er eb valt. Verder staan er een paar aquaria, ook met vondsten, en wordt er aandacht geschonken aan flessenpost, altijd spannend.
De toegang is gratis, dus geen enkele reden om dit museum over te slaan.

zondag 14 mei 2017

Vijfhoekkunstroute

Het is dit weekend weer druk in de vijfhoek, daar vindt de Vijfhoekkunstroute plaats, alweer voor de elfde keer. Misschien word ik wat blasé maar ik vond wat ik dit jaar gezien heb wat minder dan voorgaande jaren. Niettemin een leuke activiteit voor de zondagmiddag. En heel leuk dat mijn bieb weer meedoet dit jaar. Deze vis van Ap Esenbrink wijst je de weg.

vrijdag 12 mei 2017

Koffie?

Als Ivo van der Bent foto's van iemand moet maken wordt hem vaak eerst koffie aangeboden. Die momenten heeft hij vastgelegd en daarvan is een selectie te zien in De Gang, de expositieruimte van de Doopsgezinde Kerk. Mooie kleurige portretten van bekende Nederlanders, net weer even wat anders. Nog te zien tot 29 juli.

dinsdag 9 mei 2017

0,03 seconden

Als je op de televisie niet eens kunt zien wie eerste wordt en het blijkt dat je maar tienden van seconden langzamer bent, dan heb je toch slecht gezwommen. Dit is het onderwerp van de documentaire 0,03 Seconde. We volgen een aantal zwemmers in de aanloop naar de Olympische Spelen in Rio. Uiteindelijk zullen er maar een paar een medaille halen. Allemaal hebben zij keihard getraind. De film geeft hier een mooi beeld van, de hoop, het afzien en de teleurstelling, alles in prachtige beelden.
Dat deze sporters een inspirerend voorbeeld zijn bleek na afloop. 'Kom' zei de bejaarde dame die voor mij zat tegen haar vriendin, 'zullen we nog even naar de Houtvaart?'

zondag 7 mei 2017

Bevrijd!

Vandaag werd de bevrijding nog eens dunnetjes overgedaan door een stoet van militaire voertuigen die de Grote Markt opreden. Jeeps, motoren en allerhande vrachtwagens, alles dampte in grote stinkende wolken op het plein. De bestuurders en passagiers hadden hun best gedaan om in stijl te verschijnen. De mannen in kriebelig ogende legerpakken en de vrouwelijke passagiers met hoofddoekje en vestje zoals we ze kennen van de foto's uit 1945. Een enkele soldaat viel uit zijn rol door de stoet zelf te filmen met een mobieltje. Het publiek vond het allemaal prachtig en dromde samen rond de voertuigen. Ondertussen strekten de manschappen de benen en begaven zich richting poffertjeskraam.

zaterdag 6 mei 2017

Bevrijdingspop

Ondanks alle drukte moest ik van mezelf toch naar Bevrijdingspop om Spinvis te zien. Daarna snel weer weg uit de menigte, door de hekken, de vrijheid tegemoet...

donderdag 4 mei 2017

Woodstock

Ondanks dat het nog geen strandweer was*) was het toch aardig druk gisteren bij strandtent Woodstock. Daar traden twee bandjes op: Severin Bells (daar zijn ze weer) en Mooon. Over Severin Bells waren we weer zeer tevreden en van Mooon, nieuw voor mij, dacht ik afgaand op hun pagekapsels dat ze Beatlesachtige poppy muziek zouden maken. Maar het was eerder Ten Years After meets the Shadows, prettige energieke gitaarrock en dat sloeg ook over op het publiek.

*) Wat zeg ik, er waren toch mensen aan het zwemmen!

woensdag 3 mei 2017

Nog niet uitgeslapen

Ik dacht nog toen ik naar mijn werk fietste: welke schoenen heb ik eigenlijk aan? maar toen moest ik racen om het stoplicht te halen. Later toen ik mijn fiets op slot zette en in dezelfde blik naar beneden keek zag ik het.
Nou ja, om met echtgenoot te spreken: ik heb thuis nog zo'n paar.

dinsdag 2 mei 2017

Quality Time

Een ietwat bizarre film: Quality Time. Ik las in een recensie dat regisseur Daan Bakker alle filmwetten aan zijn laars lapt en dat klopt ook wel. De film bestaat uit vijf verhalen en in één van de verhalen zien we een sneue jongeman op een bank keihard gitaar spelen. Op de achtergrond zien we een echtpaar, stoïcijns aan tafel zitten. De betiteling geeft dan droog aan dat Steef weer bij zijn ouders woont en dat zijn hobby fotograferen is. Als hij later inderdaad op pad gaat om te fotograferen (door zijn vader naar de juiste plekjes gebracht) hangt de camera recht boven hem en zien we het hele gesprek met bijvoorbeeld de beheerder van het sportveld in quotes op het beeld verschijnen, een nogal aparte werkwijze.
In een ander verhaal wordt een alien liefdevol opgevangen door een burgerlijk echtpaar en in het eerste filmpje vormt een witte stip de hoofdrol.
Ik zou deze film thuis denk ik niet afgekeken hebben, maar op het grote scherm is hij zeker interessant.

donderdag 27 april 2017

Koningsdag 2017

 Koningsdag 2017: zonnig met een koude wind. En met veel muziek in de stad. Van alle podia in Haarlem die wij zagen was het op het Nieuwe Kerksplein met Irrational Library op het podium toch het gezelligst.
Op de foto zanger Joshua Baumgarten met dochter Pippi die spontaan het podium op kwam lopen. Geen enkele last van plankenkoorts, dat belooft wat.

maandag 24 april 2017

Bloemencorso

Zoals bijna elk jaar was het met het bloemencorso koud en guur, maar ook kleurig en geurig.
Mijn persoonlijke favoriet: deze levensgrote badeend met zijn aandoenlijke kapseltje.

zaterdag 22 april 2017

Open Badkuip

Dat was weer een mooie avond gisteren in het Badhuis. De Open Badkuip begon deze keer met het Fagotorkest Haarlemmerhout, zo'n vijftien man/vrouw. Ze speelden veelal klassieke en wat stemmige nummers. Heel bijzonder om te horen. De andere acts duurden allemaal wat korter en waren weer zeer divers. Zo waren daar De mannen van maandag, het bandje van Christine Peursum en Hannes Kuiper. Verder trad er een duo op, broer en zus, met fagot en harp en Rob Borst bracht een heel eigen wijze van 'Ben ik te min' ten gehore. Een ontdekking was het trio Pampam (of Bambam? ik heb het niet goed verstaan), met een paar jazznummers. In a sentimental mood van Duke Ellington speelden ze prachtig (en ik hou helemaal niet van jazz!) Wat een talent, ze waren allemaal piepjong, ik denk tussen de 12 en 16! (foto)
Uitsmijter van de avond waren Roelof Ruis en Maarten Eysker op accordeon en gitaar, een geweldige combinatie. Ach, je hoeft helemaal niet naar de Heineken Music Hall om een mooie muziekavond te hebben.

vrijdag 21 april 2017

20th Century Women

Wat een mooie sfeervolle film: 20th Century Women. De 55-jarige Dorothea woont samen met haar 15-jarige zoon Jamie  en huisgenoten Abbie en William. Dorothea voelt Jamie van zich wegdrijven en vraagt Abbie en buurmeisje Julie om haar te helpen Jamie te laten opgroeien tot een goede man. Dorothea is zelf vooral nieuwsgierig, wordt niet gauw kwaad maar verbaast zich vooral. Zo vraagt ze of ze eens mee mag met Abbie naar een punkconcert en als Jamie er een paar dagen vandoor gaat met Julie zegt ze alleen maar: had het even gezegd dan zat ik niet met het eten.
De kettingrokende Dorothea is een fantastische rol van Annette Bening. De film is warm en geestig en de interieurs (de film speelt in 1979) zijn erg aangenaam. Maar wat de film af maakte zijn de voiceovers van de hoofdpersonen waarin ze vooruitblikken op hoe hun leven zal verlopen (of eindigen). En laat ik de muziek niet vergeten: Talking Heads en Black Flag maar ook Louis Armstrong en Duke Ellington, het zorgt allemaal voor de bijzondere sfeer in de film.

maandag 17 april 2017

Doornroosje

Mooi optreden gezien in Doornroosje, Nijmegen: Sue the Night speelde met haar band nummers van haar nieuwe CD Wanderland en natuurlijk ook ouder werk. De zaal was opvallend rustig, en helemaal toen zij een nummer in haar eentje speelde. Haar stem doet een beetje aan de Cocteau Twins denken, zo helder en scherp.
Voor ons was het voorprogramma niet minder belangrijk: Severin Bells, daar zijn ze weer. Een uitstekend optreden met onder andere een strakke uitvoering van Run run run.

zaterdag 15 april 2017

Pasen!

Het is bijna zover, Pasen. Deze haasjes zijn zich vast druk aan het optutten.

donderdag 13 april 2017

Keekwolk

Toepasselijke kunst in de Vishal: naast de echte kermis op de Grote Markt hebben hier kunstenaars hun kermistenten opgeslagen. Compleet met waarzeggers, spookhuis, pierrot en troep op de grond. Werk van onder andere Piet Zwaanswijk, Georg Anderson en Ap Esenbrink, Zeker de moeite waard om even binnen te wippen.

woensdag 12 april 2017

Kermis

Hoewel het nog in geen weken Koningsdag is wordt de kermis op de Grote Markt alweer opgebouwd. Voordeel van zo'n nog niet uitgepakte kermis waarbij je niet afgeleid wordt door de schetterende muziek is dat je nu details opvallen die je nog nooit gezien hebt. Zoals deze gezellige kitscherige beestjes die de draaimolen (of iets anders, dat is nu nog niet duidelijk) sieren.

dinsdag 11 april 2017

Kloostergangen

We lopen in de Kloostergangen rond waar een leuke expositie is van het Grafisch Atelier Haarlem samen met Kunst Zij Ons Doel. Het thema is Haarlem, wat je heel breed kunt interpreteren. Zoals op de foto: Portret van een Haarlemse vriendin van Frouwina de Graaff, geschilderd op een houten paneel, de scharnieren zijn opgenomen in het schilderij.
Ondertussen wordt er ook getrouwd. In de binnentuin van het stadhuis verschijnt een in perzikkleur gekleed bruidje om te poseren met haar vriendinnen. De familie staat toe te kijken, de oudere vrouwen zijn gekleed in lange jassen en hoofddoeken, de jonge meiden in spannende leren jasjes. Twee mannen begroeten elkaar met een handdruk en een kleine buiging waarbij ze met hun hoofd elkaars voorhoofd even aantikken, rechts, links.

zondag 9 april 2017

Moving images, de media

Vanochtend vertelde Gert de Graaff in de Filmschuur over beeldtaal. Wat is nieuws, wat is nepnieuws? Hoe wordt de kijker bedrogen, al of niet opzettelijk? Hoe belangrijk is filmmontage?
De Graaff moest er even inkomen maar toen werd hij steeds enthousiaster over zijn onderwerp dat hij met veel voorbeelden illustreerde. Een belangrijk persoon wordt groot in beeld gebracht, veel ruimte boven het hoofd van iemand geeft de indruk minder belangrijk te zijn en de plaats rechts in beeld is de plek waar ons oog het eerst heen geleid wordt. Photoshop is van alle tijden maar in deze tijd wordt het steeds moeilijker om te beoordelen of een foto 'echt' is. Ook de uitsnede kan heel belangrijk zijn, wat laat je wel zien en wat niet. Bovendien is je oog lui en wordt je snel afgeleid. Dat demonstreerde hij met een filmpje waarin een detective drie mogelijke verdachten bij een lijk ondervraagt. Omdat je er zo op gericht bent uit te vinden wie de dader is zie je niet dat onder je ogen de detective een andere jas aankrijgt, dat een bos bloemen en de schilderijen aan de muren verwisseld worden en zelfs het lijk zelf! Grappig, maar ook onthutsend. Tot slot liet hij ons zien hoe je ruw materiaal op wel heel verschillende manieren tot een film kunt smeden, hilarisch!
Zelf doet de Graaff natuurlijk ook aan manipulatie door ons met een wel heel aantrekkelijke foto van zichzelf naar de Filmschuur te lokken. Het zij hem vergeven.

vrijdag 7 april 2017

Museum in bloei

Als je van bloemen houdt moet je beslist binnenkort eens naar het Frans Halsmuseum. Of beter, elke twee weken naar het museum want dan zijn de weelderige boeketten die overal in het museum staan waarschijnlijk weer ververst met bloemen die op dat moment in bloei staan.
Behalve de vazen die het Frans Hals zelf bezit hebben ook studenten van de Rietveld werk gemaakt waarin bloemen passen. Museum in bloei, tot 21 mei.

woensdag 5 april 2017

Der Pinsel hat gesprochen

Ze zijn gek en grappig en nogal expressief, de schilderijen van de Duitse Johannes Grützke. Er is op dit moment een tentoonstelling van hem in Museum More. De schilderijen zijn vaak groot en worden (ik citeer de tekst in het museum) 'bevolkt door nogal onbeholpen mannen en welbevleesde vrouwen in onmogelijke barokke poses'.
Van een langslopende gids ving ik op dat Grützke zichzelf vaak als model neemt en veelal 'Kettenbilde' maakt. Ze bedoelde daarmee dat er in zijn werk altijd meerdere figuren voorkomen die elkaar aanraken of vasthouden en vaak ook nog iemand die net uit beeld is. Soms wordt zelfs het publiek het schilderij in gewenkt. Grützke maakt de mens niet mooier dan hij (zij) is, de voeten zijn paarsbeaderd, de nagels dik en brokkelig, de vetrollen niet te omzeilen. Toch of juist daardoor zijn de figuren aandoenlijk.
Op het schilderij Menschen und Würste wandelt de schilder zelf het schilderij binnen, ook weer zoiets grappigs.
Nog te zien tot en met 11 juni.

zondag 2 april 2017

Into the woods

Je husselt Roodkapje, Assepoester, Joris en de bonenstaak en nog wat sprookjes door elkaar en dan krijg je de voorstelling Into the woods. Op het toneel zit een compleet orkest en er zijn zo'n dertien spelers, logisch dat de kaartjes prijzig zijn. In het begin is het even moeilijk de teksten te verstaan en moet je er ook even inkomen maar dan ga je moeiteloos mee in de verwikkelingen rondom een kinderloos bakkersechtpaar dat een rood kapje, een muiltje van zuiver glas en nog wat dingen moet verzamelen om een kind te kunnen krijgen. Laus Steenbeeke figureert als verteller en leidt het verhaal in goede banen. Daarnaast schitteren vooral Paul Groot als charmeprins en Elise Schaap als doortastend Roodkapje.
De voorstelling is voor de pauze eigenlijk al helemaal afgerond. Het stuk na de pauze is er een beetje met de haren bij gesleept lijkt het. Maar als geheel: mooie muziek, prachtig gezongen en vrolijk theater.

vrijdag 31 maart 2017

Wëreldbänd

Vijf mannen die allerlei instrumenten bespelen en dat doen in de vorm van een kolderieke revue, dat is de Wëreldbänd. Denk aan de jaren twintig, dertig, strooien hoedjes, de dikke en de dunne. Maar ook aan circus, kermis en släpstick (zo heet de voorstelling ook). Het is een avond vol vermaak, muziek en inventieve vondsten. Zelfs in de pauze word je vermaakt met een spelletje viooltennis met het publiek. Werkelijk 'kostelijk', om in stijl van de avond te blijven.
Klik hier voor een indruk.

maandag 27 maart 2017

Tobia

Gedenkwaardige middag gisteren in de Doelenzaal van de Bieb: ter gelegenheid van de heruitgave van Tobia of de ontdekking van het masturbariaat van Lennaert Nijgh kwamen de oude getrouwen van Nijgh bijeen om uit het boek voor te lezen of iets te zingen. De fragmenten waren soms breedsprakig, soms hilarisch en het 'instrumentarium' van Tobia werd uitgebreid besproken. Als voorlezers kwamen onder andere opdraven René Stekelenburg, Lilian Blom en Renée de Borst ('Lennaert noemde mij Tante Tietje'). Opvallend was dat zowel voorlezers als het (al bijna bejaarde) publiek af en toe een traantje moesten wegpinken bij de herinnering aan hun alweer vijftien jaar geleden overleden vriend. De jonkies achter de bar snapten er niets van, voor hen bracht alleen 'Land van Maas en Waal' iets van een herinnering terug.
De middag werd mooi afgesloten met Waterdrager, gezongen door Josee Koning en Fokke Hoekstra die zich heeft opgeworpen als redder van het schip De Jonge Jacob.

zondag 26 maart 2017

Urban Sketching

Het streven van een Urban Sketcher is om zijn leefomgeving en de bewoners te tekenen. Op facebook leeft de hele community nogal en kun je genieten van ieders tekeningen. Grappig om te zien dat iedereen een eigen stijl heeft. Goed of fout is daarbij niet aan de orde.
Vandaag kwamen tekenaars van de afdeling Urban Sketching Nederland samen in Haarlem om daar te tekenen. Voor de mensen die  van ver kwamen is Haarlem natuurlijk een goudmijn met zijn talloze mooie plekjes, geveltjes en hofjes. Maar je kunt natuurlijk ook gewoon de andere tekenaars tekenen.

woensdag 22 maart 2017

Het universum van Arthur Prins

'Ik heb een deurtje naar het heelal toe' zegt Arthur Prins en hij licht toe dat hij ooit in zijn jeugd ernstig ziek was en toen wanen en hallucinaties kreeg. Door een spirituele ingeving begon hij te tekenen.
Op de tentoonstelling zijn zijn 'bidprints' te zien. Hij zegt daarover: 'bidden is niet alleen iets spiritueels maar het is voor mij ook concentratie en meditatie. Voor tekenen geldt hetzelfde.' Zijn tekeningen zijn collages, hij combineert tekeningen en stukken schildering met fijngetekende details en teksten en groepeert ze in blokken, kleurig en overzichtelijk.
Zijn stem horen we via een bandopname. Hij geeft ons nog de goede raad: 'Verwezenlijk jezelf. Maak jezelf tot uitgangspunt van groei en ontwikkeling.'