0,03 seconden

Als je op de televisie niet eens kunt zien wie eerste wordt en het blijkt dat je maar tienden van seconden langzamer bent, dan heb je toch slecht gezwommen. Dit is het onderwerp van de documentaire 0,03 Seconde. We volgen een aantal zwemmers in de aanloop naar de Olympische Spelen in Rio. Uiteindelijk zullen er maar een paar een medaille halen. Allemaal hebben zij keihard getraind. De film geeft hier een mooi beeld van, de hoop, het afzien en de teleurstelling, alles in prachtige beelden.
Dat deze sporters een inspirerend voorbeeld zijn bleek na afloop. 'Kom' zei de bejaarde dame die voor mij zat tegen haar vriendin, 'zullen we nog even naar de Houtvaart?'

Haarlem Sportstad

Leuke tentoonstelling weer in Museum Haarlem: Haarlem Sportstad, een expositie over de amateur- en topsport in Zuid-Kennemerland. Hier zien we het borstbeeld van Pim Mulier, de stripboekjes die Kick Smit verkocht in zijn kiosk en die deels op hemzelf waren gebaseerd, de schaatsen van Yvonne van Gennip en het tennisracket van Tom Okker.
Als je niet zo'n sportliefhebber bent (zoals ik) dan is het toch leuk om de expositie te bezoeken vanwege de nostalgie, de prettige vormgeving en de oude filmpjes (het filmpje van de dames die aan ritmische gymnastiek doen, hilarisch...).  En als je wel van sport houdt is het natuurlijk helemaal niet te missen.

Spaarneswim

 Er is aardig wat geld opgehaald vandaag met de Spaarneswim, een zwemtocht door het Spaarne waarvan de opbrengst voor de stichting Swim to fight cancer is.
Al mijmerend met een vriendin bedachten we dat het bedrag van € 126.444,74 net zo makkelijk uit de zak van één of andere filantroop getoverd had kunnen worden. Maar ja, dan miste je wel weer de saamhorigheid, de verbondenheid en het gevoel dat je samen iets doet tegen kanker. De spierpijn en het voldane gevoel van de zwemmers. En de schoolmeisjes op de schooiboot weten waarschijnlijk over twintig jaar nog hoe ze de muntjes telden die in de boot gegooid werden.
En natuurlijk mis je dan een sportief evenement dat Haarlem vandaag ineens heel levendig en gezellig maakte.

De laatste minuut

In de serie De zeven Deventer Moordzaken schreef Marcel Verreck deel zeven: De laatste minuut. Aanleiding om er een wedstrijd aan te verbinden en wel een bookbindchallenge. In de Bibliotheek Deventer liggen de inzendingen. Aardig is dat ze niet achter glas staan, je mag er kennelijk in bladeren en dat is ook wel het handigst. Zo kun je ook ontdekken hoe kunstig sommige banden in elkaar steken. In twee delen gebonden bijvoorbeeld met een deel op zijn kop, of alle bladzijden in repen geknipt met groen tule ertussen alsof het gras is. (Het verhaal speelt zich af op het voetbalveld) Veel is gebruik gemaakt van de kleuren rood en geel (clubkleuren van Go Ahead Eagles, de betreffende club) en er is zelfs een boek met echte voetbalnoppen. Fantasie te over. Boekbinder Eric Rietzschel schreef over zijn band waarvan de pagina's doodleuk in tweeën zijn geknipt: van voetbal weet ik weinig meer dan dat het uit twee helften bestaat.
Verreck schijnt met dit boek een nieuwe thrillergenre te hebben bedacht: de voetbalthriller. Dat kon wel eens een groot succes gaan worden.

Muggenronde

De Muggenronde bestaat al praktisch zo lang als ik leef maar pas vandaag zag ik er met eigen ogen iets van.
Op de Grote Markt loste een poepiebruine, zo te zien net met zijn zeilboot aangemeerde burgemeester het startschot van een behendigheidsparcours.
Voor niet Haarlemmers, de bijnaam voor Haarlemmers is muggen en de Muggenronde is een jaarlijks wielerronde voor de jeugd van 9 tot 15 jaar.

Revert, 20 jaar

Skatewinkel Revert was jarenlang de meest geliefde plek van mijn zoon om rond te hangen en zijn vrienden te treffen. Joost Swarte is al sinds tijden de favoriete illustrator van mijn man. Alles kwam gisteren samen tijdens het launchevent van 20 jaar Revert: daar presenteerden zoon Floor van het Nederend, Revertdesigner Floris Blankevoort en Joost Swarte himself de t-shirts die zij hadden ontworpen voor 20 jaar Revert met als inspiratiebron het Droste-effect.
Een ontspannen gebeuren in de Lichtfabriek mede door het warme weer en het gratis Warsteiner bier.
Op de foto showt model Allard het t-shirt van Floor van het Nederend.

Halve van Haarlem

Ooit heette het Trosloop, daarna Zilveren Kruis Achmealoop en tegenwoordig De Halve van Haarlem, de halve marathon die vandaag gelopen werd. Vandaag voor de dertigste keer alweer. Onveranderlijk gewonnen door een kleine lichtvoetige Afrikaan.
Op de foto was nog even niet duidelijk welke van de twee het zou worden en dat maakt ook helemaal niet uit, het is gewoon een gezellig Haarlems gebeuren.

Naar Vore!

Niet dat ik een liefhebber ben van voetbal, integendeel, maar ik vond het wel erg leuk dat echtgenoot met deze bal als trofee thuiskwam na een concert van De Raggende Mannen, (bekend van, zoals ze zelf zeggen: tumultueuze kamikazeconcerten).


Luister naar hun voetballied Naar Vore! 

Oranje

Zelfs de natuur doet zijn best...

WK

Nee, ik heb niets met voetbal maar deze attributen lagen er zo uitnodigend bij....

Pelgrimeren kun je leren

Zou ik haar nog herkennen vroeg ik me af, zonder Theo en Theatandjes en zoveel jaar later? Maar alleen al aan de doorgerookte grogstem herken je Tosca Niterink. Gisteren stond ze, samen met vriendin Anita ('Annie') Janssen in de bieb om te vertellen over hun wandeltochten. De dames bewandelen al jaren samen langeafstandspaden, Tosca schrijft daarover in NRC, Annie maakt de foto's.
Hun verhaal is opgewekt en rommelig, daarbij bijgestaan door een als immer haperende geluidsinstallatie. Deze keer liet ook de verbinding met de laptop het constant afweten, wat keer op keer tot de kreet 'Winston!' leidde, waarop de technische barman weer kwam opdraven. Later verzekerden de dames de bibliotheekmedewerkster dat het helemaal niet erg was, zo bleven ze zelf bij de les en konden weer eens improviseren.
Enfin, de avond verliep gezellig. Tosca vertelde dat ze bij de allereerste wandeling, van Amsterdam naar Haarlem, al na 5 kilometer haar teen brak, 'goddank', want toen was ze nog niet zo besmet met het wandelvirus. Langzaam maar zeker beviel het wandelen echter steeds beter en nu hebben de dames de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella al twee keer gelopen, de laatste keer vanaf Granada. Tosca vertelde smeuïg over hun belevenissen en de ontmoetingen die ze onderweg hadden en las stukjes voor uit hun boek: Klimmen naar kruishoogte. Annie voorzag de korte filmpjes van droog commentaar: 'het was niet alleen maar mooi weer' (beeld van gietende stortregen) 'en dan loopt daar een lint van gekleurde quasimodo's' (beeld van wandelaars met rugzakken en poncho's). De trailer van het boek geeft een idee, klik hier)
Het volgende project van de dames is een roeitocht over de Ganges ('we zijn dol op India, maar zo hoef je niet steeds al die schoolkinderen van je af te slaan'), we zullen er ongetwijfeld weer over kunnen lezen in NRC.

Visclub Dobbertje Duik

Het is noodweer, het stormt en het regent, perfect weer om te gaan vissen. Kennelijk.
Deze vissers stonden vanmorgen aan de Leidsevaart, het leek op een wedstrijd. En sinds ik dit zag heb ik het zinnetje van het aloude advertentiespel steeds in mijn hoofd: Visclub Dobbertje Duik zoekt....

Sup

Het blijft toch apart als je ineens iemand op manshoogte door de grachten ziet gaan.
Deze man is aan het suppen.

Kabouterloop

Naast alle volwassen hardlopers die vandaag in Haarlem en omstreken rondrenden draafde er ook een groep kabouters rond. Grappig hoe fanatiek die kleine beentjes doorrenden. Hoe meer achteraan in de groep, hoe kleiner het grut werd en hoe sneller de traantjes kwamen. Aan het eind van de stoet renden de pappa's en mamma's met het kroost in de armen. Op weg naar de medaille.

Tegeltjesbrug

Hij is leuk, de Tegeltjesbrug bij Gytsjerk in Friesland. Een monument voor de Elfstedentochtrijders, want het beeld van de vijf schaatsers is opgebouwd uit portretjes van mensen die door de jaren heen hebben meegedaan aan de tocht. Een techniek die nu alweer bijna gewoon is maar toen het kunstwerk werd gestart, in 2001, vrij nieuw was. De brug is de laatste die de schaatsers passeren voor ze bij de finish aankomen. Typerend is dan ook dat de achterzijde van de brug, die de schaatsers niet zien, helemaal kaal is. Je kunt er op een vlonder onderdoor lopen om alles in detail te bekijken, maar ik zag zo gauw helaas geen bekenden.
Het project heet It sal heve en is gemaakt door van Maree Blok en Bas Lugthart.

Openluchtbad De Brouwersvaart

Het viel me laatst ineens op: in de Brouwersvaart zijn op diverse plaatsen laddertjes geplaatst om handig uit het water te klimmen.
Voor als je ineens zin krijgt om wat baantjes te trekken?
Komt Maxima binnenkort misschien onze grachten aandoen?

Keep smiling

Elke maandagochtend lachen ze mij toe, deze stootkussens, als ik bij Kenamju zwetend en zwoegend mijn buikspieroefeningen doe.

Houtvaart

Nog maar een paar dagen om de fotoexpositie over de Houtvaart te bekijken! Hilde Haan schreef het boek De Houtvaart, ode aan het openluchtzwembad, waarvoor Annemarijne Bax de foto's maakte. Een deel van die foto's hangt nu in Bibliotheek Centrum en wat zijn ze leuk! Fris en vrolijk en genomen vanuit originele gezichtspunten. Donderdag wordt de expositie weer weggehaald, dus snel erheen!

Roze golf

Je wandelt nietsvermoedend door de Grote Houtstraat en plotseling komt er een roze golf op je afrollen!
Het zijn de rollerskaters van de Haarlem Nightskate, die ter ere van Haarlem Roze Stad een roze tintje kreeg.

EK

Vanavond. De wedstrijd der wedstrijden, voor zover ik er verstand van heb. De Eendrachtstraat is er klaar voor. Zo leuk dat de mannen van Hout- en Plantsoenen ook een oranje hesje hebben aangetrokken...