Nazomer Nachtlicht

Petje af voor de organisatoren van het evenement Nazomer Nachtlicht in Elswout. We liepen achter een gids aan die zelf behangen was met een lichtjessnoer door een met waxinelichtjes verlicht bos. Die lichtjes aansteken alleen al is een enorme klus. Langs de route werden we verrast met verschillende optredens, ballet, zang of muziek. Niet alles was spectaculair maar zeker wel sympathiek. Een absoluut hoogtepunt was het uitzicht op het spiegelbeeld van de verlichte bomen in een beekje, alsof je rechtstreeks de aarde inkeek (een dieptepunt dus eigenlijk, haha).
Foto's maken onderweg mocht niet, daarom hierbij een foto van de sprookjesachtig versierde poort.

Kovacs

Ik baalde eigenlijk dat ik al zo lang geleden kaartjes had gekocht voor het concert van Kovacs in Caprera, want het weerbericht voorspelde weinig goeds. Bovendien spraken haar nieuwe liedjes me niet zo erg aan. Maar wat was het een goed concert. Alle liedjes klonken even goed, en haar oudere nummers al helemaal. Ze werd begeleid door een swingende achtkoppige band, wel een beetje pijnlijk dat ze de namen niet allemaal wist bij het voorstellen. Kovacs is sowieso niet een begenadigd spreker, maar alla, met haar stekelkoppie en sapperdeflapschoenen is ze wel weer erg eigen en op haar manier charmant. De regen viel uiteindelijk ook best mee en al met al hadden wij een prima muziekavond. Enige minpuntje was dat ik zo het concert van Nathalie Matteau miste die eindelijk weer eens optrad in het Patronaat.

Circus

Het Zandvoorts Museum heeft op dit moment een expositie over het circus. Ondanks dat het een kleine expositie is is het smaakvol ingericht en best nog wel informatief. Zo weet ik nu dat clowns niet diegenen zijn met de rode neus, nee,dat zijn de Augusten. Een clown heeft een witgeschminkt gezicht. En dat je zoveel medewerkers in een soort uniformjasje ziet rondlopen komt omdat de eerste circusdirecteur een legerofficier te paard was voordat hij 250 jaar geleden het eerste circus stichtte.

Juttersmuseum

Het ziet eruit alsof het in de jaren tachtig is geopend en dat er daarna nooit meer is afgestoft maar toch is het een sympathiek museum, het Juttersmuseum in Zandvoort. Dwalend tussen de vitrines vol met juttersvondsten leer je en passant ook nog iets over de verschillende soorten zand en waarom het natte strand altijd ribbelig is als er eb valt. Verder staan er een paar aquaria, ook met vondsten, en wordt er aandacht geschonken aan flessenpost, altijd spannend.
De toegang is gratis, dus geen enkele reden om dit museum over te slaan.

Woodstock

Ondanks dat het nog geen strandweer was*) was het toch aardig druk gisteren bij strandtent Woodstock. Daar traden twee bandjes op: Severin Bells (daar zijn ze weer) en Mooon. Over Severin Bells waren we weer zeer tevreden en van Mooon, nieuw voor mij, dacht ik afgaand op hun pagekapsels dat ze Beatlesachtige poppy muziek zouden maken. Maar het was eerder Ten Years After meets the Shadows, prettige energieke gitaarrock en dat sloeg ook over op het publiek.

*) Wat zeg ik, er waren toch mensen aan het zwemmen!

Sprookje

Op de één of andere manier moest ik aan kabouters denken toen ik deze bijlen in de boomstammen zag steken. Heel erg 'arme houthakker en zijn kindertjes die het bos in worden gestuurd'. Toen begonnen de kettingzagen te grommen en met het dreunende geluid van een vallende stam verdween het beeld weer.

Kastanjeziekte

Het is eeuwig zonde maar de twee gigantische kastanjebomen die op het plein voor de bieb aan de Julianalaan staan worden gekapt. Ze schijnen kastanjeziekte te hebben. Erg jammer dat ze niet de gelegenheid krijgen om te genezen.

Invasie

De muren van restaurant Beeckestijn zijn bezaaid met stipjes. Het blijken lieveheersbeeestjes te zijn, honderden of misschien zelfs wel duizenden.

Het is 29 oktober 2016. Bizar.

Cruquius

Van buiten is het al een imposant gebouw, een soort burcht compleet met kantelen en acht enorme balansarmen, maar van binnen is het ook de moeite waard, het Cruquiusmuseum.
In dit voormalige gemaal kun je zien hoe vroeger het Haarlemmermeer werd leeggepompt. Om al dat water af te voeren werd eerst de Ringvaart gegraven.
De gids vertelde dat er met tien stoom ketels werd gewerkt, dag en nacht en dat in één minuut zo'n beetje de hoeveelheid van een klein zwembad kon worden weggepompt. Evengoed duurde het drie jaar om met drie van zulke gemalen de Haarlemmermeer in te polderen. Een knap staaltje werk, alleen al om die enorme gietijzeren pompen te maken, vervoeren en te plaatsen.
In 1852 was de drooglegging een feit. Graan voor Visch....
Leuk detail: elke maandagochtend gaan dertig vrijwilligers gretig in de weer met poetslap en oliespuitje zodat het museum tiptop in orde blijft.

Zand in Zandvoort

Er is weer een zandsculpturenwedstrijd gaande in Zandvoort. Tot en met morgen strijden zes 'carvers' om het Europees Kampioenschap. Het is altijd een beetje tussen Kunst en Kitsch wat ze maken, maar toch altijd leuk om te zien. Vooral (maar misschien is dat wel het makkelijkst) als het zand zo glad als een gestucte muur wordt gestreken, zo helemaal niet zanderig, zoals de grachtenpandjes op de foto.

Fruittuin van West

Op het randje van Amsterdam, net na Halfweg ligt de Fruittuin van West. Op 6,5 ha grond hebben Wil en Lisan hun droom gerealiseerd, een biologische boomgaard waar het publiek zelf fruit kan plukken. Verder zijn er een winkel, vergaderruimte en een restaurant. Hier kan niet alleen gegeten worden maar kun je ook zelf muziek maken.
Het hele gebied is nog volop in ontwikkeling, er komen nog een blotevoetenpad en een verwonderroute en over een aantal jaren hoopt het bedrijf zelfvoorzienend te zijn. Zo is er al een eigen biovergister die gas levert voor het fornuis en warmte komt uit een 8 meter brede composthoop. Winkel, restaurant en woonhuis zijn gebouwd als 'earthship' met een enorme laag aarde rondom wat isolerend werkt. Op de website kun je alle details terugvinden.
Afgelopen week waren de bessen rijp om geplukt te worden. Rode bessen, zwarte en ook de Japanse wijnbes, een lekker maar ieniemienie vruchtje. Het werd nog een hele toer om daarmee je bakje te vullen. Tussen de struiken door liepen de dames kip rond met hun kinderschaar, erg gezellig en je snapt meteen waar het woord kloek ook weer vandaan komt.
Al met al is de Fruittuin van West zeker een bezoekje waard.
Op de foto een sympathieke geste in het damestoilet.

Kunstfort

'Kent u het Kunstfort? Er is nu een tentoonstelling over camoufleren en verwarren' zei de vrijwilligster enthousiast, haar brillenglazen glommen ervan. 'Het is wel erg modern, veel videokunst en zo. Maar er is ook nog een kamertje waar ons Bijenmuseum is en dat is eigenlijk veel leuker, vind ik zelf dan' verontschuldigde ze zich meteen. 'Er zijn ook driedimensionale foto's alsof je zo in het bijennest kijkt, zó leuk!' Ze duwde ons de looplijst van de expositie in de handen. 'Nou, sterkte' besloot ze terwijl ze een stapje terug deed.
Ze had helemaal gelijk trouwens, de expositie Bedazzle is nogal ontoegankelijk of we gunden ons er niet genoeg tijd voor, maar de stereofoto's in het Bijen'museum', (wat een wel erg overdreven benaming is) waren inderdaad erg mooi.
Passend kunstwerk in het Bijenmuseum is het hoofd opgebouwd uit bijenraten van Karola Veldkamp, waar inmiddels een stroperig plasje honing uit gelekt was.

4 Mei

De erebegraafplaats in Overveen, gedenksteen plus hagedis.

Koffieconcert

Tamelijk onvoorbereid vertrok ik vanmorgen naar de Ruïne van Brederode voor een koffieconcert. Er stond me vaag iets bij van tangomuziek, maar verder had ik het mailtje te vluchtig gelezen dus ik liet me verrassen. En ik wèrd verrast. In de oude toren, waar een gezellig vuurtje brandde, wel nodig ook in die kille ruimte, vonden zo'n vijftig man een plaatsje. Hier speelde La Ocasión, een tangokwartet, met celliste, gitarist en een accordeonist. De zangeres leek mij eerst een meisje van vijftien, tot ze begon te zingen. Een prachtig vol geluid, haar stem paste prachtig bij de tango's. Tussen de nummers door kregen we tekst en uitleg over de verschillende nummers dus, nog leerzaam ook. Een mooi begin van deze lenteachtige zondag.
Klik hier om la Ocasión te beluisteren.
Op de illustratie een artist impression van de mooie schoentjes van de zangeres (de rechtse uiteraard...).

Heemsteedse Kunstbeurs

Een kunstlijn is leuk maar het is natuurlijk ook handig om zoveel mogelijk lokale kunstenaars op één plek bij elkaar te zien. Dan kan dit weekend tijdens de Heemsteedse Kunstbeurs. Hier kun je werk zien van onder andere Fokelien Faber, Alet Pilon en Marjan Jaspers.
Op de foto een werk van Karola Veldkamp: twee gouden handen die een eindje touw vasthouden. Denk je. Tot je dichterbij kijkt en ziet dat het allemaal bijen zijn. Karola vertelt dat ze imker is en tot haar schrik een aantal jaar geleden een heel bijenvolk dood aantrof. Uitgemoord door het vergif Round-up dat helaas nog steeds niet verboden is in Nederland. Om er toch nog iets mee te doen en tegelijk de bijen te eren besloot ze ze te drogen en er kunst van te maken. Op de zomerexpo van het Haags Gemeentemuseum vorig jaar zag ik al een hoofd van haar hand, opgebouwd uit raten en omringd door bijenlijkjes. Op de beurs in Heemstede hangen ook kleine porseleinen werkjes die ze maakte naar aanleiding van bijen, en hun 'dans' en 'taal'. Want bijen hebben een eigen taal waarmee ze aan kunnen duiden waar de andere bijen de lekkerste honing kunnen vinden vertelt Karola.
Zo leer je nog eens verrassende dingen op een kunstbeurs.

Kracht door verbinding

Ineens viel hij me op, deze gevelsteen, geplaatst aan de Emauslaan in Heemstede in 2015. De muur grenst aan de achterkant van zorgcentrum Jacob in de Hout. Het touw lijkt letters te vormen, maar wie of wat Mone betekent? Geen idee.

Zand

Hij moest eens weten, van Gogh, dat zijn schilderij De Slaapkamer nu in zand is vereeuwigd. Alhoewel, vereeuwigd, over een paar maanden wordt het weer opgeschept.
In Zandvoort staan een tiental zandsculpturen verspreid door het dorp, vanwege het Europees Kampioenschap. Deze Slaapkamer is de winnaar, gemaakt door Maxim Gazendam. Hij is 'professional carver since 1999' meldt de flyer. Het is gewoon een beroep!

EK Zandsculpturen

In augustus vindt in Zandvoort het EK Zandsculpturen plaats. Als opwarmertje is er in de Zandvoortse bieb alvast een klein sculptuur gemaakt. Het is ca 60 cm hoog en staat op een tafel. Heel toepasselijk zijn het twee boeken geworden die ruggelings tegen elkaar aan staan: Matilda van Roald Dahl en De oude man en de zee van Hemingway. Als je stiekem aan het zand voelt lijkt het meer op beton dan op zand. Er is namelijk een laagje overheen gespoten voor de houdbaarheid, het zou zo jaren kunnen blijven staan.

Afslag Leyduin

Huis Leyduin is tegenwoordig opengesteld. Je kunt deze locatie afhuren voor concerten, vergaderingen of exclusieve feesten. Vandaag werd hier de expositie Afslag Leyduin geopend, met als thema Landschap. Dat thema zag je het duidelijkst terug in de schilderijen van Helmuth van Galen (op de foto met een van zijn werken op de achtergond), rustige sfeervolle schilderijen met verre horizons.
Volgens de inleidster van de expo was het thema ook terug te vinden in de foto's van Corrie Swaak, maar dan als menselijk landschap van Noord- Frankrijk en in het werk van Erik de Bree die door het verscheuren van zijn knip- en plaksels steeds weer nieuwe landschappen laat zien. Ach, zo'n thema moet je ruim zien.
Verrassend was wat ze verder over het huis vertelde. Dat het pas in 1920 gebouwd was bijvoorbeeld en dat de architect Andries de Maaker ook half Haarlem heeft gebouwd maar niets vernieuwends ontwierp waardoor hij niet erg beroemd is geworden. Toen het huis al een meter was opgetrokken vond de opdrachtgeefster het toch te klein en hop, het moest opnieuw.

Zandvoort

Het was vandaag lekker zonnig, prima weer voor de jaarmarkt in Zandvoort. Tout Amsterdam flaneerde voor de kramen langs.
Er was een optreden van de Sgt's Wilson's Army Show, zangeresjes a la de Andrew Sisters, maar die Amsterdammers maak je niks wijs. Achter mij: 'Meid, dat singe se niet selluf hoor, se pleebekken het alleen maar'.