Tot gauw!

Ik ga een paar dagen weg, daarom vast een gezellige vakantiekaart
uit sfeervol Rhenen!

Waar ik overigens niet heen ga.

Hogenbijl

Tussen een stapeltje ansichten van de kringloop zat deze foto. Leuk, dat ouderwetse kwartet, die snorren, en dat Philips logo! Nog leuker dat op de achterkant een stempel staat van muziekhandel Hogenbijl.
Jarenlang zat deze platenzaak aan de Oude Groenmarkt, hoek Lange Veerstraat. In de kelder stonden de elpees en singletjes, met hokjes waar je ze af kon luisteren, of waren het alleen koptelefoons? Ik herinner me dat niet precies meer. Wel vaag dat er een lange spiegelwand was, zodat je stiekem die leuke jongen in de gaten kon houden, die je natuurlijk nooit van zijn leven durfde aan te spreken. En elke week haalde je hier de nieuwe top-40 die zaterdagmiddag op de radio werd afgespeeld.

Frisse lucht

Gisteren naar het Patronaatcafé voor een optreden van Richie (Pilla) Bower. Ongecompliceerde liedjes, goeie stem. Hij had een flinke fanclub meegenomen.
Maar toch gek, je zit in een café, en je mist iets. Niemand rookt. Regelmatig verdwijnt er iemand door de voordeur om zich daar bij een clubje te voegen om een sigaretje te roken. Zou het uiteindelijk op straat gezelliger worden dan in het café? Of gaat men tijdens de najaarsstormen massaal stoppen? De tijd zal het leren.

Wel een leuke Boomerangkaart gescoord.

Rommel

Voor de een is het afval, de ander bewaart het in zijn archief …
Drie keer raden wat ik er mee doe.

Haarlemse Huiskamers

Een drankorgel in een museum. Als je dat eens wilt zien moet je naar het Historisch Museum Haarlem gaan. Daar is weer een interessante tentoonstelling: het heden en verleden van het Haarlems caféleven. Op een klein oppervlak weten zij altijd heel wat informatie te presenteren. Behalve het drankorgel staat er ook een maquette van het pand van El en Ben en er is zelfs een heuse bar nagebouwd. Er hangen prenten van herbergen en uitspanningen in vroeger eeuwen en foto’s van hedendaagse café’s. Bezitters van het boek Haarlemse Huiskamers zullen veel foto’s herkennen, maar door de aankleding met onder meer memorabilia uit De Uiver en het Wapen van Bakenes is het zeker een aanrader om even binnen te lopen.

't Heem Extreem

Weefkring ‘t Heem bestaat 35 jaar en daarom exposeren de dames van de kring hun werkstukken in de Refter van het Stadhuis te Haarlem. Als je van handwerken houdt is deze tentoonstelling een must. Van tuttig tot kunstzinnig, het is heel divers wat de dames zoal maken. Erg grappig vond ik bijvoorbeeld deze zelfportretjes, maar als je geïnteresseerd bent in verschillende weeftechnieken ben je hier ook aan het goede adres. Het aardige is dat de dames zelf rondlopen om je te informeren en zij zijn natuurlijk deskundig bij uitstek.
Te zien tot 31 juli, op werkdagen van 9 – 17 uur.

Anna Boom

Over het eerste boek van Judith Koelemeijer was ik erg enthousiast, dus ik was erg benieuwd naar de opvolger, Anna Boom. Dit boek gaat over het leven van een vrouw, Anna Boom dus, die vrij beschermd is opgegroeid. Ze woonde alleen met haar vermogende moeder in hotels en pensions in het buitenland. Door de liefde belandt ze tijdens de tweede wereldoorlog in Boedapest en zet daar diverse keren haar leven op het spel. Ze komt in contact met Raoul Wallenberg en helpt hem Joden te redden. Na de oorlog lijkt het of haar geheugen op slot gaat, ze probeert alles achter zich te laten en stort zich in een huwelijk dat niet gelukkig is. Later vindt ze toch haar grote liefde in Jan van Oldenburgh met wie ze nog lang getrouwd zal zijn.

Op zich is haar leven erg interessant, zoals eigenlijk het leven van iedereen is, als het maar goed verteld wordt. Dit boek lijkt echter wel een soort uittreksel te zijn, zo vluchtig wordt alles aangestipt. Het is net of het echte verhaal om de hoek ligt te wachten om gelezen te worden. Koelemeijer heeft veel research gedaan, archieven geraadpleegd en de nu hoogbejaarde Anna Boom zelf diverse malen gesproken.Toch komt Anna Boom maar niet echt tot leven.

L'Elisir d'amore (2)

Ik ben nog helemaal stijf van het zitten op dat smalle tribunebankje gisterenavond in de Lichtfabriek, maar ik hoor ook nog steeds de muziek van de opera van Koor Lokaal naklinken in mijn hoofd, en dat is positief bedoeld! Leuke vondsten bij deze als korfbalwedstrijd vertaalde opera: de mascotte die het publiek bij de binnenkomst al opwarmde, het slowmotion korfballen met af en toe een roerloze bevriezing, de entree van de wonderdokter op een enorme motor enzovoort. Het verhaal is grappig, de muziek en de solisten klinken prima en de spelers hebben er plezier in. Het allermooiste moment is als Adina (sopraan Leonie van Veen) uithaalt op orkaankracht zodat je vreest voor de ruiten. Bravo!
Vanmiddag de tweede en laatste voorstelling.

L'Elisir d'amore

Kijk ze staan, de leden van Koor Lokaal. Ze hebben er zin in, dat zie je wel. Ze zijn deze week nog druk aan het oefenen en geven hier vast een voorproefje voor een select publiek op het stadsstrand. Zaterdag en zondag spelen ze de opera L’Elisir d’Amore van Donizetti. Het belooft iets vrolijks en moois te worden straks in de Lichtfabriek.
Er zijn nog kaarten, dus grijp je kans.

Smoke

Bijna twee uur lang alleen maar rokende mensen zien en er geen last van hebben, dat kan.
De film Smoke gaat over een sigarenwinkelier, Augie Wren (Harvey Keitel), en zijn vaste klantjes, waaronder de schrijver Paul Benjamin (William Hurt) wiens personage gebaseerd is op de schrijver van het script, Paul Auster. De film bestaat uit verschillende verhaallijnen, zo komt een ex-geliefde van Augie de winkel binnen met het verhaal dat hij de vader van haar dochter zou zijn. Verder zien we het verhaal van een beschermeling van Paul, Rashid Cole, die na jaren een ontmoeting heeft met zijn vader. Aan het eind van de film vertelt Augie aan Paul, die inspiratie zoekt voor een schrijfopdracht, hoe hij aan zijn camera komt waar hij elke dag op dezelfde plek, op dezelfde tijd, een foto mee maakt. (Op zich al fascinerend, dat iemand dat doet!).
Ondertussen hangt iedereen in de sigarenwinkel rond, al rokend en kletsend en ontrolt de film zich in een prettig traag tempo. Een sympathieke film.
Ik had Smoke wel op de televisie verwacht in deze rookloze dagen, of misschien kan de protesterende horeca er nog iets mee…