Visafslag

Heden kijkdag, aanstaande zondag veiling. Dat is het motto van de tentoonstelling Visafslag in de Vishal. Leden van de Vishal stellen een werk beschikbaar waarvan na de veiling 30 % voor de Vishal zal zijn.
Prettig dat er een lijst is met richtprijzen. Zo zie ik dat het geestige 3-D beeldje Miss Oscar van Eric van Straten waarschijnlijk te begrotelijk voor mij zal worden met een richtprijs van € 1625,-. Ook Sleeping with fishes van Elisa Pesapane is toch ietsje te duur (€ 675,- wat het zeker wèl waard is). Misschien de zinken vaas (€ 275,-) van Jan Verburg? Ach, met een veiling weet je het toch nooit.


Aanstaande zondag om 15.00 uur door Bubb Kuyper himself.
Klik hier voor een filmpje van RTV N-H.

Moderne architectuur

Gisteren gaf Suzanne Roelofs in de Doelenzaal van de bieb de eerste les van de cursus Moderne Nederlandse architectuur. Suzanne stortte een enorme woordenvloed over ons uit, gelukkig heeft ze veel kennis van zaken en een erg prettige stem zodat de tijd omvloog. Ik kreeg de indruk dat ze een vaste schare fans heeft, niet voor niets.

Ze liet duidelijk zien hoe de ene stroming weer volgde op de andere, als gevolg of juist als tegenreactie, heel interessant en geïllustreerd met informatieve foto's. Uiteraard passeerden het Traditionalisme, Art Deco, het Nieuwe Bouwen en meer de revue maar wat echt indruk op me maakte was architect Oud. Hij ontwierp het fraai vormgegeven Kiefhoek, een wijk in Rotterdam voor sociale woningbouw. Een goede woonomgeving zou het arbeidersvolk moeten verheffen (het riekt een beetje naar de Woonschool). Architect Oud vond dat de huizen niet meer dan twee etages hoog mocht zijn anders zou men het contact met de buren en de kinderen op de grond verliezen. De huizen waren 61 vierkante meter groot, een paleis in die tijd voor een arbeidersgezin met zes kinderen. Onnodig te zeggen dat stapel- en opklapbedden toen zeer gangbaar waren. Oud bedacht ook praktische inbouwkasten en een strijkplank onder de trap. Alleen de door hem geplande douche moest wijken, die overdreven luxe vond men nu weer nergens voor nodig.
De volgende les gaat over de wederopbouw, ik kijk er al naar uit.

Tasbeschermer

Hij springt meteen in het oog deze, zo te zien zelfgemaakte, houten jasbeschermer. Alleen, waarom zit hij om het voorwiel? Daar wappert meestal geen jas. Misschien om te voorkomen dat aan het stuur hangende tassen tussen de spaken komen, met onwelkome salto's als gevolg?
Goed idee eigenlijk wel. Een tasbeschermer dus. Van hout.

Derde Debuutprijs

"Weet u waar dat boekenfeestje is? Het gaat dacht ik om een kinderboek. Het is van de tante van mijn vriend, daar moet ik heen." Het meisje dat deze vraag stelde bleek het uitreiken van de debuutroman van Lisette Erdtsieck te bedoelen: De reis van de zeemeermin, een evenement waar nog veel meer familie op af gekomen was. En het was geen kinderboek, maar, ik citeer (want ik heb het zelf nog niet gelezen), een zinnelijke en subtiele roman over leven, liefde, kijken, bewondering, en de grenzen van intimiteit. Met dit boek won Lisette de derde Haarlemse Debuutprijs.
Vandaag in de Doelenzaal overhandigde Lisette het eerste exemplaar aan Rick van der Ploeg die zij nog kende uit de tijd dat ze hem moest interviewen. Dat ging toen nogal klungelig (haar eigen woorden) waarop Rick haar de suggestie deed om les te nemen op het Binger Film Instituut, een raad die ze niet heeft opgevolgd. Desalniettemin zei hij in zijn speech niet verbaasd te zijn dat er nu een boek uit haar handen was gekomen en hij voorzag nog meer richtingen waarin ze zich in de toekomst zou kunnen begeven. Wij wachten af.
Omdat een van de hoofdpersonen in het boek flamencogitarist is werd de presentatie toepasselijk omlijst, zoals dat heet, door flamencomuziek van Edsart Udo de Haes.
En nu allemaal op een holletje naar de boekhandel zodat het boek een bestseller kan worden!

273 redenen voor seks

Een theaterprogramma met bovenstaande titel, het kan alle kanten op. Maar het onderwerp bleek in goede handen bij Geert Lageveen en Leopold Witte. Om te beginnen scheurden ze zelf de kaartjes aan de zaal en deden ze zelf het geluid en de belichting. Ze hadden wel vrouwen in het programma gewild, vertelden ze, maar dat werd te duur. Geert wilde graag een programma maken over seks, met als uitgangspunt, kun je wel echt gelukkig zijn als je geen goede seks hebt, terwijl Leopold volkomen tevreden vertelde te zijn met zijn ingedutte seksleven en zich zeer gelukkig prees met zijn vrouw. Het programma bleek geen opgelepelde lijst van alle 237 redenen, die werden slechts aangestipt ("reden 18, ik wilde een nieuwe tas"), maar het vertelde, met allerlei zijsprongen, het verhaal van Stella, die met een uitgebreide brief had gereageerd op een oproep om "vrijmoedige verhalen over uw seksleven voor een theaterprogramma". Daarnaast kregen we een terugblik op de puberteit van de mannen, hoe was het om met dat veel langere meisje te dansen en wat moest je doen om iemand te versieren. Alles gebracht met veel humor en muzikaal omlijst door de platen die ze om de beurt opzetten en die je een o ja gevoel gaven. 273 Redenen voor seks is een voorstelling van Orkater.

Postzakstof

Gezien bij Lappenland aan de Kruisstraat: de postzakkenstof wordt tegenwoordig ook aan de meter verkocht.
Leuk als je net zo'n jasje als Maxima wilt hebben!

De telefoon gaat

Geen idee meer waar deze foto is genomen. Wel wanneer, gezien de andere foto's in het mapje, het zal rond 1989 zijn. En de afbeelding is duidelijk, het is een Hannes Kuiper, dat staat er op trouwens... Vogels, gezichten en zonnen. En prijswinnaars met medailles, wel een apart item in zijn oeuvre denk ik. En die telefoon daar middenvoor, inmiddels alweer een antiek modelletje.
Het is een schildering op een schutting die iets aan het oog moet onttrekken. In Haarlem, maar waar? Geen idee. Iemand?

Saaaai!

Eén van de saaiste kaarten ever scoorde ik vandaag bij de Schalm. Iemand, die waanzinnig trots was op dit ooit waarschijnlijk hypermoderne hotel, heeft besloten dat deze foto een ansichtkaart moest worden. Zelfs voor de auto's op de voorgrond had hij geen oog. Ze zijn ruw bij de banden afgesneden. Niet onwaarschijnlijk dat de loofboom op de voorgrond hem ook erg stoorde, die neemt immers het zicht weg op de strakke lijnen van het gebouw.
Deze kaart zou Martin Parr, verzamelaar van saaie ansichtkaarten, vast erg bevallen.
Hotel Mercur bevindt zich in de Ruusulankatu in Helsinki, mocht u er heen willen.

De Schalm moet blijven!

In een vitrine van de met opheffing bedreigde Schalm staan zwartgeverfde beeldjes met witte stippen. Er staat een bordje bij: De Schalm moet blijven, zet ook een 'protestbeeldje'voor uw raam in uw etalage of op uw balie!
De Schalm is de rommelzolder die ik zelf niet heb, Wilikditwel is mijn etalage, dus hier staat het beeldje!

Spaar Haarlem 2

Vandaag gelanceerd, in de Doelenzaal van de bieb: plakplaatjesboek Spaar Haarlem deel 2. Onder grote belangstelling. Van Boudewijn de Groot tot ......Sinterklaas (jawel, de echte!), tout Haarlem was samengestroomd om het nieuwste produkt van Eric Coolen en Michaëla Bijlsma aan te kunnen schaffen.
Op de foto Hans Vos die samen met leden van het Ampzing Genootschap het schone lied Haarlem*) ten gehore bracht.

*) (Haarlem, Hahaarlem, Haarlemmerhout jij ook van mij? op de melodie van Laat me)