Olifant

Oud nieuws: de Vishal won de Olifant-Publieksprijs 2012.
Die olifant heb ik nu met eigen ogen gezien, hij staat trots op de balie van de Vishal. Ik kan het nu nergens meer terugvinden maar ik heb gelezen dat de vleugeltjes van de olifant gebaseerd zijn op de plattegrond van Haarlem. Ik zie het er niet in, maar het is knap gezaagd.

Vanaf nu heet je Pjotr

Sfeervolle voorstelling: Vanaf nu heet je Pjotr. Als we de zaal binnenkomen zitten vijf vrouwen achter hun fabrieksnaaimachines. Er wordt keihard gewerkt onder begeleiding van stampende herrie. Hier wordt kleding van overleden soldaten gerepareerd en van nieuwe etiketten voorzien. Er komt een nieuwe vrouw werken, de Joodse Judith. Zij heeft haar dochtertje achtergelaten en op het hart gedrukt dat zij nu als een jongetje gekleed moet gaan in de waan dat zij dan veiliger zou zijn. Helaas wordt Judith juist te werk gesteld omdat ze een 'zoontje' heeft en geen dochtertje.
In deze voorstelling van de Nieuwkomers van Orkater zit weinig tekst, maar veel theatraal spel en muziek. De vrouwen spelen viool, cello, klarinet en melodica. Ik hoorde Schubert, maar ook Moloko. De muziek is vaak melancholisch, maar ook ritmisch als er geknipt wordt met scharen of als het geluid van klittenband ingezet wordt.
Dit stuk kan zich overal afspelen, alle namen op de etiketten klinken Russisch, maar er zijn ook twee Islamitische vrouwen.
Fraaie sfeervolle voorstelling, maar ietwat onaf. Het einde kwam bij ons publiek nogal abrupt.
Klik hier voor een voorproefje.
Van Dagmar Slagmolen zag ik eerder al Een mond vol zand .

Voetbal

'Kijk, juf heeft me geschminkt! Dat is voor de voetbal!'
'En wie gaat er winnen Mia?'
'Papa!'

ShoppingNight

Hij viel een beetje in het water, de shoppingNight gisterenavond. De helft van de night, of avond eigenlijk, heeft het geregend en dat was wel jammer voor de rollerskatende meisjes en alle in thema opgebouwde 'huiskamers' die op straat stonden.
De dames in de tangotent op de Grote Markt hadden nergens last van, zij zwierden vrolijk rond.

HIT

Het HIT is weer losgebarsten, ofwel, het Haarlems Interscholaire Toernooi. Werkstukken van leerlingen van allerlei Haarlemse scholen staan opgesteld in de bieb. Soms echt bijzonder, zoals deze inktvis van Willem Houck die met andere 'gerechten' op een fraai gedekte tafel ligt.

Ly-Lidia

Kijk, in mijn verzameling gesigneerde boeken en CD's met verkeerd geschreven namen heb ik er nóg een: Ik was zo onder de indruk van het concert van Larkin Grimm dat ik zelf de Engelse uitspraak van de I met de Y verwarde...

Kierewiet

Mijn eigen catch op de Stripmarkt was het boek Kierewiet van Gerrie Hondius. Uiteraard was Gerrie niet te beroerd om het te signeren, maar voor ik iets kon zeggen stond er al LY in plaats van LI(dia). Geen nood, hier wist de kunstzinnige duizendpoot wel een mouw aan te passen en vandaar dat er nu een tak uit mijn naam groeit.
Kierewiet vertelt over Gerrie's belevenissen in een kunstenaarsverblijf in de Willem Arntsz Hoeve, instituut voor geestelijke gezondheidszorg, in Den Dolder. In vrolijke plaatjes laat Gerrie zien dat ze eigenlijk wel een beetje bang is voor 'die gekken' en dat wordt er niet beter op als de directeur haar aanraadt om de deur altijd op slot te doen, 'ook als je thuis bent'. Stap voor stap wordt gek echter normaler en sluit ze vriendschappen met de patiënten. Ze doet een project met ze en hoort hun verhalen aan, want te pas en te onpas weten ze haar inmiddels te vinden.
Heel herkenbaar en ook grappig, om over haar twijfels te lezen en over haar pogingen om contact te maken met de patiënten. Menig patiënt zal zich trouwens wel herkennen in haar plaatjes stel ik me zo voor.

Stripweekend (2)

Het is niet voor niets een stereotype: de gemiddelde stripliefhebber is man, 35 plus, gewapend met een lijstje met aan te kruisen titels, over de schouder linnen tasjes of, (dit jaar) een fikse rugzak. Zo gaat hij op stripjacht.

Gisteren liep de stad weer over van deze stripliefhebbers. Er was dan ook ontzettend veel te zien, op de Grote markt, op de Oude Groenmarkt, in de Toneelschuur en de Philharmonie.
Leuk was dit jaar dat er etalages bij betrokken waren, zo kon je mensen zigzaggend door de Kleine Houtstraat zien trekken om een en andere te bewonderen.

Stripweekend

Rara wat is dit?

Het is Gerrie Hondius die zich toelegt op een nieuwe kunstvorm: zandtekenen. Gisteren wist ze het publiek in de Philharmonie te boeien met een getekend liefdesverhaal met een onverwachte twist op het einde, door middel van een beamer en zand. Als je goed kijkt zie je in de projectie achter haar het silhouet van haar hand, links naast de kameel. Haar verhaal vormde samen met toespraken, prijsuitreikingen en muziek een onderdeel van de opening van de Haarlemse Stripdagen.
Er is heel veel te doen, dus, hop hop naar de stad!

Avond van het spannende boek

Het is vandaag 1 juni, vandaag begint de Maand van het spannende boek. Gisteren werd de maand ingeluid voor mensen uit het boekenvak in Felix Meritis in Amsterdam. Het had wel wat boekenballerigs, voor zover ik dat kan weten (niet), in allerlei zalen was iets te doen en tot slot kon er nog wild gedanst worden. Er was de uitreiking van de Gouden Strop, vrolijk rommelig en nonchalant aan elkaar gepraat door Isolde Hallensleben waardoor de schrijvers zelf ook ontdooiden en zich van hun humoristische kant lieten zien. Op de foto Derwent Christmas die erover denkt om bij een volgend boek het pseudoniem Henk de Vries te voeren. De prijs voor het spannendste boek werd gewonnen door de Belg Bram Dehouck met het boek Een zomer zonder slaap.
Het viel op dat er verschillende blindengeleidehonden rondliepen met hun baasjes. Zij bleken te komen (de baasjes dan) voor een interview van Wim Brands met Simone van der Vlugt, schrijfster van het cadeauboekje Ooggetuige, met als hoofdpersoon een slechtziende vrouw. Voor haar research kreeg ze hulp van Annemiek van Munster, zelf slechtziend en ook weer schrijfster van het boek +23. Een interessant gesprek over hoe Simone zich inleefde in de wereld van slechtzienden en met zonnebril en blindenstok op stap ging samen met Annemiek.
Daarna kregen we een college van het NFI, het Nederlands Forensisch Instituut, over kogelbanen en verloren gewaande databestanden. Leerzaam...
Tot slot: Felix Meritis is een spectaculair pand, met grote zalen, royale trappenhuizen en met een geweldig uitzicht.