donderdag 20 december 2007

Heinz Poortvliet

In de jaren zeventig was hij mateloos populair bij het grote publiek, Rien Poortvliet. Zijn natuurgetrouwe illustraties spraken veel mensen aan. In de kunstwereld werd hij verguisd, te braaf, te voorspelbaar.
Hij was een ambachtsman, maakte het ene boek na het andere, in enorme oplages. Stuk voor stuk duiken ze nu weer op in de kringloopwinkels.




Mijn kinderen hebben geen idee wie hij was, die lezen alleen strips….

woensdag 19 december 2007

Vanuit de lucht

Prachtige foto’s staan er in het boek Haarlem vanuit de lucht.
Niet alleen heerlijk om uren boven te turen maar ook handig als je bijvoorbeeld de weg zoekt in de Zuiderpolder…

maandag 17 december 2007

Telephoonbriefjes

Geïnspireerd door de tentoonstelling Een boekje open amuseer ik mij momenteel met het boekje 'Telephoonbriefjes en andere curiosa' door Lodewijk van Deyssel (pseudoniem van K.J.L.Alberingk Thijm). In de jaren dertig van de vorige eeuw, toen de telefoon nog een ingewikkelde nieuwerwetsigheid was, wenschte de Heer Alberdingk Thijm zich niet met dergelijke zaken te bemoeien. Daarom schreef hij zijn wensen op briefjes die door zijn huishoudelijke dienst moesten worden doorgebeld. Niet alleen de dienstbode werd zo ingeschakeld, maar ook de winkelbediende, krullenjongen, fietsbode of taxichauffeur al naar gelang de ernst van de zaak. Dat varieerde van het 'per snelste gelegenheid doen bezorgen van een inktlapje van onharig goed' door kantoorboekhandel Bosse tot het 'onmiddellijk bezorgen van een ons cheeselets (tsjieslets schrijft A.T. er achter) met een emmertje ijs en twee flesschen Rijnwijn per taxi'.
Was zijn manier van doen normaal in die tijd of vond men toen al dat hij zich gedroeg als een verwend kind? In ieder geval geestig om te lezen.

zaterdag 15 december 2007

Luna

Gisteren werd Luna, het Haarlemse uitgaanskrantje van Marcel Schmidt, twintig jaar. Tout Haarlem was samengehoopt in het Patronaat om dit mee te vieren. Na een optreden van Badmutsz (dat ik zelf gemist had maar `iets artistieks´ was volgens mijn buurvrouw), reikte Marcel Schmidt het boek ´Sterren en streken´ uit, een bundel columns uit 20 jaar Luna, aan de schrijver Warry van der Leen. Dat schrijver en uitgever elkaar al jaren kenden bleek wel uit het informele overhandigingsgebaar dat Marcel gebruikte: ´Hier!´. Warry kreeg tot zijn afgrijzen/blijdschap nog een kleinood van Piet Zwaanswijk, voor op de schoorsteenmantel.
Daarna was het tijd voor feestmuziek. Marcel had, volgens eigen zeggen, enige maanden gitaarles genomen en speelde met zijn band een aantal Bob Dylansongs waar hij verrassend genoeg het juiste stemgeluid voor bleek te hebben.
Vervolgens was de beurt aan Jan Rijbroek, ´herkenbaar aan géén paardenstaart´ die op het podium zijn eigen feestje vierde.
Slotstuk van de avond was een hardrockparodieband, een kruising tussen AC/DC, Jon Bon Jovi en Kiss. Mèt zangeres, en weest niet langer bedroefd dames en heren, Mariska Veres IS ALIVE!
Waarna de menigte zich samenpropte om in het Patronaatcafé tot in de kleine uurtjes verder te gaan feesten.

dinsdag 11 december 2007

Jarig!


Verjaardagspost!
Vandaag is Wilikditwel één jaar geworden.
Nooit gedacht toen ik dit schreef.
We nemen er maar een taartje op!

maandag 10 december 2007

Kerstboom

Gisteren stond de kerstboom op de Grote Markt er prachtig bij voordat onverlaten er in klommen. Wel dacht mijn sombere ik meteen: dat is dus een heel groot kaal gat in het sparrenbos waar hij gekapt is. Maar "de Haarlemmer" meldt: De gemeente Haarlem streeft ernaar geen kerstbomen speciaal te laten kappen. De aannemer die de bomen levert speurt het hele jaar naar geschikte bomen die al op de nominatie staan om gekapt te worden. Dit jaar komen de kerstbomen (op het Nieuwe Kerksplein staat er ook een) van een particulier die ze vanwege een verbouwing toch al zou laten kappen.
Bovendien hangen er energiezuinige lichtjes in.
Goed zo gemeente Haarlem!

zondag 9 december 2007

Ach anders is het ook zo kaal

Ze wilden er eerst niets aan doen…

zaterdag 8 december 2007

Larkin Grimm

Ik heb nog steeds geen idee wat het nu eigenlijk is, Irrational Library. Iets met gedichten, boeken en muziek of zo. Maar in ieder geval waren ze zo wijs om gisteren Larkin Grimm naar het Patronaat te halen, het Appalache meisje met de stem als een kruising tussen Devendra Banhart en Joni Mitchell. Misschien kwam het door de tijdsdruk, (ze kreeg maar een half uurtje om deze avond op te treden) dat ik haar niet zo geïnspireerd vond in vergelijking met vorige optredens die ik van haar zag. Toen nam ze veel meer de tijd om met haar publiek te praten, waardoor haar persoonlijkheid meer naar voren kwam. Haar hippieopvoeding kwam toen duidelijk tot uiting toen ze kritisch over de aarde en het belang van water sprak en zelfs de ruimte waarin ze speelde, de bovenzaal van Paradiso, een soort zegening gaf. Daardoor kreeg je toch een beetje het gevoel naar een soort hogepriesteres te kijken. Ze speelde toen ook de dulcimer, een soort schootharp.
Niettemin blijft een optreden van haar bijzonder, met die stem die van laag naar overslaand hoog en van sprookjesachtig zacht naar orkaansterkte kan gaan. En, niet verkeerd om zo’n concert bij te wonen riant op een bank, met salontafeltje voor je drankje, in het bovenzaaltje van het Patronaatcafé. En nog gratis ook!

donderdag 6 december 2007

Kersttroep

Verbazend wat er elk jaar weer voor kerstzooi wordt bedacht:

Kerstnachthemd! Mèt kerstmuts!
Vóór een kerstmuts zal je bedoelen!
.

dinsdag 4 december 2007

Etalages kijken

Een tijdje waren ze helemaal verdwenen, de Sinterklaasetalages, waar je als kind met je neus tegen de ramen gekleefd zat. Bij V & D konden ze dat goed, een hele etalage met alleen maar speelgoed, rijdende treintjes en bewegende beren. Daartussendoor natuurlijk buitelende zwarte Pieten, pepernoten en de staf van Sinterklaas. Nadat de kerstman een tijd de overhand had begint het erop te lijken dat de Sinterklaasetalage langzaam weer terugkomt.
Bij het Pfaff Naaimachinehuis hebben ze het wel begrepen.