La Pat

Een prachtige diepe donkere zwoele stem heeft ze, La Pat, oftewel Patty Trossèl. Ooit zag ik haar in het Patronaat, waar zij en haar begeleidingsband waren uitgedost in extravagante kostuums en voor een geweldige show zorgden. Gisteren trad ze op in Casca, een stuk soberder in een wit (later een zwart) pak, en slechts begeleid door pianist Bert van den Brink. Ze zong liederen van Rilke, Piazzolla en van eigen hand. Charmer of Souls heet het programma, mooi concert.

Hoort zegt het voort

Zo'n soort ansichtkaart heb ik nog nooit eerder gezien: er staat een compleet nieuwsbericht op: Het huis van den melkboer is getroffen door zo'n 25 kogels. De verwoesting is op de afbeelding duidelijk zichtbaar, staat er nog wervend bij. (Naar mijn idee wel een handje geholpen door de fotograaf). En, smeuig detail: sleeper Jensen werd in nachtgewaad gearresteerd.
Het is 1911, een beetje Twitter avant la lettre…

Late night show

Dit theaterstuk bleek al het laatste deel te zijn van een drieluik over wereldgodsdiensten, jammer, die andere twee gemist. In Late Night Show zien we een morsige Joodse man in een al even vies en aftands studiootje een radiobelprogramma maken, waar kennelijk nauwelijks iemand naar luistert. Mosje, de man, moppert op alles en iedereen, maakt ruzie met zijn Islamitische buurman, vindt iedereen een antisemiet en knort op zijn dirndlachtige schoonmaakster. Dan gaat de telefoon, het is God zelf die hem een teken zal geven. Dat teken komt in de vorm van de buikspreekpop Golem die de wereld zal doen veranderen. Maar Golem blijkt eerder een ongeleid projectiel dan een zegen en wordt na verschillende acties weer terug in de doos gestopt. Ondertussen vertegenwoordigen de muzikanten van het orkestje stemmen die Mosje in zijn hoofd hoort. Niet helemaal na te vertellen dit verhaal, maar wel leuk om naar te kijken. Als het toneelstuk is afgelopen wordt het publiek (dat droevig genoeg uit hooguit 20 man bestaat, slechts ietsje meer dan er op het toneel staan) uitgenodigd voor een glaasje wijn en wordt er nog volop gezongen en gemusiceerd.
Leuke avond met prima muzikanten van het Volksoperahuis (met b.v. een bijzondere vertolking van het bekende Rivers of Babylon)

Photo-vision

Er staat een schattige mini-expositie in Bibliotheek Noord sinds gisteren: de resultaten van een fotoworkshop voor kinderen, gegeven door Stephanie Koning. Onderwerpen als onder, boven, lichtinval, enscenering en oude meesters zijn duidelijk aan bod gekomen. Nog een paar weekjes te zien in de bieb aan de Planetenlaan 170 op de jeugdafdeling.

De onderstaande foto's zijn van Mila Roelofsen.

Club Funday

De geblokte tafelkleedjes zijn weer terug, gecombineerd met potjes kunstviooltjes en truttige schemerlampjes. Ik heb het over de terugkeer van Club Funday, het zondagmiddaggebeuren in het Patronaat, of preciezer, in het Patronaatcafé.
Gisteren was daar de eerste editie, met energieke optredens van Tall Ships en Spokes, aan elkaar gepraat door Pepe Fischer. Die even later ook een koksmuts opzette en met soep en bamihapjes rondging.
En dit alles gratis dames en heren, wat wil je nog meer.

De uittocht

Rieks Swarte's nieuwste stuk De uittocht is gebaseerd op het boek Storm in juni van Irène Némirovsky, een verhaal over de uittocht van Joden uit Parijs in de Tweede Wereldoorlog. Terwijl Joke Tjalsma het verhaal vertelt laat Rieks beelden zien door met een kleine camera allerlei objecten, dozen en maquettes te filmen die op de tafels op het toneel liggen. Hier blijkt weer, niets hoeft echt te zijn of er echt uit te zien, dat doet je fantasie wel, als je maar wordt meegevoerd. Joke Tjalsma vertelt wisselend over de exodus zelf en hoe de dochter van Irène het uitgeven van het manuscript en de daaruit voortkomende emoties beleefd heeft.
De beelden worden van muziek en geluid voorzien door Dennis van Tilburg die daar een scala aan apparaten voor gebruikt, zoals een zelfgebouwd snaarinstrument, een fietswiel en een slagroomklopper.
En erg leuk, het publiek mag na afloop een kijkje nemen op het toneel en zo zien we dat het oude woonhuis van Irène, dat er op de beelden gewoon als een (kartonnen) huis uitziet in werkelijkheid een aantal schots en scheve halve dozen zijn.
Indrukwekkende voorstelling met een bedriegelijk eenvoudig decor.

Nog even.....

Brasserie De Baron neemt vast een voorschotje op de lente.

Zoem! Fotografie

De Haarlemse fotoclub Zoem! Fotografie gaf zichzelf een opdracht en bedacht een metrolijn onder Haarlem waarbij rond de denkbeeldige haltes zou worden gefotografeerd. Echter, alleen in de ochtendschemer en er mochten geen personen op de foto's staan. Hierdoor is een heel ander beeld ontstaan van Haarlem dan we gewend zijn. Erg geslaagd, deze opdracht! Er zijn prachtige foto's bij, soms van plekken die je overdag geen tweede blik zou gunnen.
Te zien in het ABC deze expo, nog tot 20 maart.

Verkiezingen

Schalkwijk

In 1966 was ik tien en verhuisden wij naar Schalkwijk, de Haarlemse nieuwbouwwijk. Ik vond het vreselijk, klemde me ongeveer aan de deurpost vast, maar het was onontkoombaar. Omdat ik persé op mijn oude school in Haarlem-Noord wilde blijven en later naar het Mendel ben gegaan ben ik ook nooit zo geaard in Schalkwijk. Niettemin was het leuk om de tentoonstelling in het ABC: 'Stad naast de stad?! Schalkwijk te kijk' te zien, een expositie over 50 jaar Schalkwijk. Aan de hand van foto's, filmpjes en plakboeken krijg je een idee van de ontwikkeling die Schalkwijk doormaakte.
Plakboeken? Jazeker, en niet zomaar twee of drie, maar mevrouw de Nobel heeft wel 37 (zevenendertig!) plakboeken volgeplakt met knipsels over Schalkwijk. Om helemaal blij van te worden zo iemand. Ze kwam zelf in de jaren zestig in de Denemarkenstraat wonen en knipte werkelijk alles over Schalkwijk uit, artikelen over de eerste winkels, de eerste bewoners, perikelen over ondeugdelijk spaanplaat, Sinterklaasintochten, de opening van de bibliotheek, een kind uit het water gered, scooterongeluk op een kruispunt, wijkagenten, het winkelcentrum, de overkapping van het winkelcentrum (jaren daarna), en ga zo maar door, zelfs mijn eigen oom Olof is door haar te boek gesteld. Eigenlijk de geschiedenis van Schalkwijk van dag tot dag.
Iedere wijk verdient een mevrouw de Nobel!
Laatste nieuws: de plakboeken zullen worden bewaard in het Noord-Hollands Archief en zelfs van pagina tot pagina worden gescand zodat iedereen er kennis van kan nemen!